วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2535

แคดเมียม (40 uM) มีผลลดอัตราการเต้นของหัวใจห้องบนขวา และแรงบีบตัวของหัวใจห้องบนซ้ายที่แยกจากหนูขาว โดยการแข่งขันกับแคลเซียมที่ calcium channel และจับกับ sulfhydryl group ของโปรตีน isoproterenol, norepinephrine, epinephrine และ dibutyryl c-AMP สามารถแก้ไขให้อัตราการเต้นของหัวใจที่รับแคดเมียมเพิ่มขึ้นได้เป็นอย่างดี แต่แก้ไขให้แรงบีบตัวของหัวใจที่รับแคดเมียมเพิ่มได้เล็กน้อย ในขณะที่การเพิ่มระดับของแคลเซียมภายนอกเซลล์ให้ผลตรงกันข้าม ส่วน dithiothreitol (DTT) และ cysteine มีรูปแบบการแก้ไขคล้ายกับการเพิ่มระดับของแคลเซียมภายนอกเซลล์ แต่ให้ผลการแก้ไขได้ไม่สมบูรณ์ การศึกษาเพิ่มเติมพบว่าในสภาวะที่ขาดสารสื่อประสาทของระบบประสาทซิมพาเธติกด้วยการให้ tyramine หรือ reserpine แคดเมียมจะมีผลลดแรงบีบตัวของหัวใจได้อย่างมาก และ DTT ก็แก้ไขผลดังกล่าวได้ดีกว่าในสภาวะปกติด้วย นอกจากนี้ยังพบว่าการให้ isoproterenol หรือ CaCl₂ ร่วมกับ DTT ในความเข้มข้นที่เหมาะสมสามารถแก้ไขผลที่แคดเมียมลดการทำงานของหัวใจได้เป็นอย่างดี ซึ่งสารทั้งสองกลุ่มจะเสริมฤทธิ์กันทำให้แก้ไขผลของแคดเมียมได้สมบูรณ์ขึ้น