ผลการศึกษาพบว่าเครื่องจมูกเทียมมีศักยภาพในการจำแนกรูปแบบกลิ่นของตัวอย่างข้าวขาวดอกมะลิ 105 และข้าวปทุมธานี 1 ได้อย่างชัดเจนในระหว่างการเก็บรักษาเป็นเวลา 6 เดือน โดยข้าวที่ไม่มีการผสม (ร้อยละ 0 และ 100) มีค่าความแปรปรวนสะสมใน PC2 สูงถึงร้อยละ 99 เมื่อพิจารณาระยะเวลาการเก็บรักษาของข้าวแต่ละชุด พบว่าข้าวขาวดอกมะลิ 105 สามารถแยกกันได้อย่างชัดเจนเมื่อเก็บไว้ที่เวลา 1, 2, 5 และ 6 เดือน แต่กลับไม่สามารถแยกความแตกต่างได้ในช่วงเดือนที่ 3 และ 4 ในขณะที่ข้าวปทุมธานี 1 จะสามารถแยกความแตกต่างได้ตั้งแต่เดือนที่ 1 ถึง 4 แต่ไม่สามารถจำแนกได้ในเดือนที่ 5 และ 6 นอกจากนี้เมื่อทำการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงขององค์ประกอบทางเคมี พบว่าระยะเวลาในการเก็บรักษาไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของความชื้น โปรตีน ไขมัน ใยอาหาร เถ้า คาร์โบไฮเดรต และอะไมโลสของข้าวทั้ง 2 ตัวอย่าง ในขณะที่การวิเคราะห์ปริมาณสารระเหยได้ด้วยเครื่อง GC-MS พบว่าปริมาณสารประกอบระเหยได้ที่พบประกอบด้วยสาร 6 กลุ่มคือ แอลกอฮอล์ แอลดีไฮด์ คีโตน อัลเคน อัลคีน และเฮเทอโรไซคลิก โดยมีนาโนแนล และเฮกซาแนลเป็นสารประกอบหลัก ทั้งนี้ปริมาณ 2-อะเซติล-1-ไพโรลีน (2-AP) ซึ่งเป็นสารให้กลิ่นหอมหลักในข้าวขาวดอกมะลิ 105 และปทุมธานี 1 ลดลงร้อยละ 27.35 และ 33.64 ตามลำดับ ส่วนปริมาณเฮกซาแนล เพิ่มขึ้นร้อยละ 87.87 และ 89.75 ตามลำดับ เมื่อระยะเวลาในการเก็บรักษานานขึ้น 6 เดือน