วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอวิธีการเรียนรู้ของข่ายงานประสาทเทียมแบบพร้อมกันที่ใช้เกณฑ์การเลือกหยุดในการพิจารณาข่ายงานที่มีแนวโน้มของผลลัพธ์ที่ไม่ดี ซึ่งวิธีการนี้สามารถช่วยลดโอกาสการเกิดปัญหาค่าต่ำสุดเฉพาะที่ได้ พร้อมทั้งใช้ทรัพยากรในการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยตัวแปรเปรียบเทียบที่ใช้ประมาณค่าผิดพลาดในอนาคตที่พิจารณาประกอบด้วย ค่าผิดพลาดต่ำสุด ค่าผิดพลาดท้ายสุด ความชันของค่าผิดพลาด และค่าผิดพลาดผสม ในงานวิจัยนี้ได้พิจารณาวิธีการกำหนดความถี่ของการพิจารณาเลือกหยุด (จำนวนระหว่างการเลือกหยุด) สองรูปแบบด้วยกัน กล่าวคือ แบบจำนวนรอบคงที่ และแบบจำนวนรอบเปลี่ยนแปลงตามความชัน โดยจำนวนข่ายงานที่พิจารณาเลือกหยุดในแต่ละครั้งสามารถกำหนดให้เป็นแบบคงที่หรือแบบเพิ่มขึ้นตามจำนวนรอบการเรียนรู้ การทดลองนี้ได้ใช้ชุดข้อมูลในการฝึกอบรมจากกลุ่มปัญหา Proben1 ซึ่งเป็นที่นิยมใช้ในการทดสอบประสิทธิภาพของวิธีการทางปัญญาประดิษฐ์ โดยผลจากการทดลองได้แสดงการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการที่นำเสนอกับวิธีการปกติ และการวิเคราะห์ความไวได้เปรียบเทียบและชี้ให้เห็นแนวทางของการกำหนดค่าตัวแปรต่างๆ ให้มีความเหมาะสมสำหรับการใช้งานวิธีการนี้