การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของการให้วัคซีนป้องกันโรค บาดทะยักในหญิงวัยเจริญพันธุ์ และปัจจัยอื่นที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคบาดทะยักใน เด็กแรกเกิดในพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดโรค โดยวิธี ecological study ศึกษาในพื้นที่เสี่ยง ต่อการเกิดโรคจากรายงานของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดทั่วประเทศ ยกเว้นกรุงเทพมหานคร ระหว่าง ปี พ.ศ. 2533 ถึง 2536 จำนวน 809 ตำบล จาก 320 อำเภอใน 64 จังหวัด วิธีการศึกษาคือเจ้า หน้าที่สาธารณสุขที่รับผิดชอบงานสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคและงานอนามัยแม่และเด็กที่ปฏิบัติ งานอยู่ในสถานีอนามัยและโรงพยาบาลชุมชนที่รับผิดชอบตำบลที่เป็นพื้นที่เสี่ยง ตอบแบบสอบถาม เกี่ยวกับข้อมูลการปฏิบัติงานตั้งแต่ ปี 2533 ถึง 2537 ซึ่งรวบรวมข้อมูลที่สำคัญคือจำนวน โรคบาดทะยักในเด็กแรกเกิดในพื้นที่และผลงานการฉีดวัคซีนป้องกันโรคบาดทะยักในหญิงวัยเจริญ พันธุ์ ผลการศึกษาพบว่า ถึงแม้อัตราการได้รับวัคซีนป้องกันโรคบาดทะยักในหญิงวัยเจริญพันธุ์ ที่ศึกษาจะต่ำ (น้อยกว่า 20%) และไม่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคบาดทะยักในเด็กแรกเกิด ตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ แต่พบแนวโน้มของความสัมพันธ์ โดยไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างการ เกิดโรคบาดทะยักในเด็กแรกเกิดกับปัจจัยอื่นที่มีผลต่อการป้องกันโรคนี้เช่นกัน ได้แก่ การ ได้รับวัคซีนป้องกันโรคบาดทะยักในหญิงมีครรภ์ การคลอดโดยบุคลากรที่มีคุณภาพและดูแลเด็ก แรกเกิดครบตามเกณฑ์ซึ่งรวมความสะอาดของสายสะดือเด็ก ผลที่ได้จากการวิจัยอธิบายได้โดย เหตุผลต่อไปนี้ คือ ปัจจัยที่มีผลต่อการป้องกันโรคบาดทะยักในเด็กแรกเกิด มีอีกหลายปัจจัย นอกจากการได้รับวัคซีนในหญิงวัยเจริญพันธุ์ และแต่ละปัจจัยเป็นอิสระต่อกันในพื้นที่วิจัย ถึงแม้หญิงวัยเจริญพันธุ์ได้รับวัคซีนในอัตราต่ำแต่ปัจจัยอื่น ๆ ก็สูงมาก จึงสามารถป้องกัน โรคได้ในระดับหนึ่ง นอกจากนี้ระยะเวลาเฝ้าระวังสั้นไปจึงเห็นผลยังไม่ชัดเจน และเป็นผล จาก ecological fallacy ที่ไม่ได้ศึกษาในระดับปัจเจกบุคคล (individual) โดยติดตามหญิงวัย เจริญพันธุ์ที่ได้รับและไม่ได้รับวัคซีนไปจนกระทั่งตั้งครรภ์และวัดผลการเกิดโรค โดยทราบ ปัจจัยอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการเกิดโรค จนสามารถควบคุมได้ในการวิเคราะห์ผล จึงจะสามารถ วัด impact จากการได้รับวัคซีน ได้อย่างชัดเจนกว่านี้