การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการมีส่วนร่วม และปัจจัยที่ส่งผล ทำให้ราษฎรมีส่วนร่วมในการจัดการอุทยานแห่งชาติภูกระดึง ประชากรตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ หัวหน้าครัวเรือน หรือผู้แทนสมาชิกในครัวเรือน จำนวน 329 คน ที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้าน จำนวน 12 หมู่บ้าน รอบพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูกระดึง โดยการใช้แบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือ ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประมวลผลข้อมูลด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for Windows สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่า T - test และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ (Multiple Regression) โดยกำหนดค่าความมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 ผลการศึกษาสรุปได้ว่า ลักษณะการมีส่วนร่วมในการจัดการอุทยานแห่งชาติภูกระดึงมี 3 ลักษณะ คือ การร่วมในการตัดสินใจ ร่วมปฏิบัติการ และร่วมแบ่งปันผลประโยชน์ พบว่าโดยรวม ราษฎรยังมีส่วนร่วมในการจัดการอุทยานแห่งชาติภูกระดึงค่อนข้างต่ำ ผลการพิสูจน์สมมติฐาน พบว่า การได้รับประโยชน์ทางตรงโดยชอบด้วยกฎหมาย การได้รับโอกาสในการเข้าร่วมกิจกรรม และ การรับรู้ข่าวสารจากอุทยานแห่งชาติภูกระดึง มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการจัดการ อุทยานแห่งชาติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ ส่วนประโยชน์ทาง ตรงโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายจะมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการมีส่วนร่วมในการจัด การอุทยานแห่งชาติ ในลักษณะตรงกันข้ามกับสมมติฐานที่ตั้งไว้ และผลประโยชน์ทางอ้อมที่ได้ รับจากอุทยานแห่งชาติไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการมีส่วนร่วม