ปัญหาการขาดดุลเงินออมเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลานาน ดังนั้น รัฐบาลได้เร่งหามาตรการในการแก้ปัญหาดังกล่าว ซึ่งกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเป็นมาตรการทาง การเงินอย่างหนึ่งในการแก้ไขปัญหา โดยกองทุนสำรองเลี้ยงชีพจะเป็นเงินออมระยะยาวในรูปของ เงินสะสมของลูกจ้างและเงินสมทบของนายจ้าง รวมทั้งเป็นสวัสดิการให้แก่ลูกจ้างเมื่อออกจาก งาน ดังนั้นรัฐบาลจึงมีมติให้รัฐวิสาหกิจทำการจัดตั้งกองทุนสำรองเลี้ยงชีพขึ้น การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นสมาชิก กองทุนสำรองเลี้ยงชีพของพนักงานรัฐวิสาหกิจในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้วิธีการออกแบบสอบถาม ให้แก่กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานรัฐวิสาหกิจปัจจุบันในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 166 คน และ อาศัยสมการถดถอยโลจิสติกในการวิเคราะห์ข้อมูล ผลจากการวิเคราะห์ พบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพล ต่อการเป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของพนักงานรัฐวิสาหกิจในเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ระดับตำแหน่ง และความพอใจด้านผลตอบแทน กล่าวคือ พนักงานในระดับบริหารเป็นสมาชิกกองทุน สำรองเลี้ยงชีพมากกว่าพนักงานในระดับปฏิบัติการ และพนักงานรัฐวิสาหกิจที่มีความพอใจด้าน ผลตอบแทนในระดับสูงที่กว่า เป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพมากกว่าพนักงานรัฐวิสาหกิจที่ มีความพอใจในระดับต่ำกว่า ณ ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05 การเปรียบเทียบผลตอบแทนภายใต้สมมติฐานการศึกษา พบว่า พนักงานที่มีอายุงานต่ำกว่า 5 ปี และพนักงานที่มีอายุงานตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป พนักงานจะได้รับผลตอบแทนจากกองทุนสำรอง เลี้ยงชีพมากกว่าการนำเงินไปฝากประจำกับธนาคารหรือการอยู่ในระบบบำเหน็จเดิม จากผลการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่า รัฐวิสาหกิจควรสร้างแรงจูงใจให้พนักงานสมัคร เป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพมากขึ้น โดยการส่งเสริมให้พนักงานมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยว กับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพและแสดงให้ถึงผลตอบแทนที่พนักงานจะได้รับจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ซึ่งจะเป็นส่วนผลักดันให้พนักงานรัฐวิสาหกิจตัดสินใจสมัครเป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ มากขึ้น