การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศนับว่ามีส่วนสำคัญที่ช่วยกระตุ้นให้เศรษฐกิจเจริญเติบโต ตลอดจนเพิ่มการจ้างงาน มีการเพิ่มขึ้นของรายได้และผลผลิต และช่วยเพิ่มความก้าวหน้าทาง เทคโนโลยี การบริหารการจัดการแก่อุตสาหกรรมการผลิตของไทย วัตถุประสงค์หลัก คือ ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลงทุนของนักลงทุนต่าง ประเทศ ศึกษาสภาพการลงทุนโดยตรงของนักลงทุนต่างประเทศในกลุ่มอาเซียน ศึกษาวิเคราะห์และ เปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ ด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลเชิง พรรณนา (Descriptive Analysis) เพื่อเปรียบเทียบว่าประเทศไทยมีความได้เปรียบมากหรือน้อย เมื่อเทียบกับประเทศในกลุ่มอาเซียนด้วยกัน จากการศึกษาปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลงทุนโดยตรงของนักลงทุนต่างประเทศ ในภูมิภาคอาเซียน ได้แก่ ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ พบว่า ไทยมีอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจต่ำ กว่าสิงคโปร์ และมาเลเซีย แต่สูงกว่าอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และเวียดนาม ส่วนปัจจัยด้าน ค่าจ้างแรงงาน คุณภาพแรงงานและการศึกษา พบว่า ไทยมีค่าจ้างแรงงานที่สูงกว่าเวียดนาม อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ แต่มีคุณภาพทางการผลิตสูงกว่าทั้ง 3 ประเทศข้างต้น แต่ต่ำกว่า สิงคโปร์ และมาเลเซีย ส่วนปัจจัยด้านการส่งเสริมการลงทุนพบว่า มีความแตกต่างกันในแต่ละ ประเทศ เนื่องจากแต่ละประเทศเลือกส่งเสริมการลงทุนในอุตสาหกรรมที่แตกต่างกัน ส่วนปัจจัย ด้านบรรยากาศทางการลงทุน พบว่า ประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารประเทศบ่อยครั้ง ซึ่ง ต่างกับสิงคโปร์ และมาเลเซียที่มีการเปลี่ยนตัวผู้บริหารประเทศน้อยกว่าไทย ทำให้การบริหาร งานต่อเนื่องมากกว่า จากการเปรียบเทียบดังกล่าว สรุปได้ว่า ความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบของประเทศไทยลดลง เมื่อเทียบกับประเทศในกลุ่มอาเซียน สำหรับข้อเสนอแนะในการศึกษานี้ ผู้ศึกษาเสนอแนะว่า รัฐบาลควรสนับสนุนให้มีการพัฒนาระบบการศึกษาเพื่อเพิ่มคุณภาพแรงงาน มีนโยบายการส่งเสริม การลงทุน โดยการเน้นในอุตสาหกรรมที่ประเทศไทยมีความได้เปรียบ