ปัญหาสำคัญพื้นฐานประการหนึ่งในการพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นของประเทศไทย คือ การที่ เทศบาลมีรายได้ไม่เพียงพอสำหรับใช้เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น สาเหตุของปัญหาดังกล่าวส่วน หนึ่งมาจาก เทศบาลใช้ความพยายามในการจัดเก็บภาษีในระดับต่ำ ทำให้มีรายรับน้อยกว่าที่ควร จะเป็นมีผลต่อระดับความสามารถในการพึ่งตนเองทางการคลังและการพัฒนาท้องถิ่น วัตถุประสงค์ในการศึกษาเรื่องนี้ เพื่อวิเคราะห์รายรับและรายจ่ายของเทศบาลเมือง พระประแดงในด้านความสามารถในการพึ่งตนเองและการใช้ความพยายามในการจัดเก็บภาษี โดยใช้วิธี วิเคราะห์เชิงพรรณนา สำหรับวิธีวัดความพยายามในการจัดเก็บภาษีใช้วิธีระบบภาษีแทน ผลของการศึกษาพบว่า เทศบาลเมืองพระประแดงยังมีรายรับจากภาษีอากรที่ตำ่กว่าที่ควร จะจัดเก็บได้ ทำให้ความสามารถในการพึ่งตนเองทางการคลังอยู่ในระดับต่ำและมีแนวโน้มที่ สถานะทางการคลังจะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง จากการวัดความพยายามในการจัดเก็บภาษีทั้ง 4 ประเภท ที่เทศบาลจัดเก็บเองคือ ภาษีโรงเรือนและที่ดิน ภาษีบำรุงท้องที่ ภาษีป้าย และอากรฆ่าสัตว์ ปรากฎว่า เทศบาลเมืองพระประแดงยังใช้ความพยายามในการจัดเก็บต่ำกว่าที่ควรจะเป็นอยู่มาก ทำให้เทศบาลมีรายรับน้อยและเป็นปัญหาต่อการพัฒนาท้องถิ่น ดังนั้น เทศบาลเมืองพระประแดงควรจะมีการปรับปรุงแก้ไขทั้งกฎระเบียบ ตลอดจนเครื่อง มือและบุคคลากร ฐานภาษี รวมตลอดถึงอัตราภาษีที่เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจปัจจุบันของท้องถิ่น เพื่อเพิ่มสมรรถนะในการจัดเก็บให้สูงขึ้นและลดรายจ่ายที่ไม่จำเป็นลง เพื่อให้สามารถนำเงิน รายรับไปพัฒนาท้องถิ่นในลักษณะการพึ่งตนเองทางการคลังได้ต่อไป