การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าใจกระบวนการสื่อสารกับผู้ชม ผ่านการแปลคำสบถ และคำหยาบคายของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศทั้ง 5 ท่าน ได้แก่คุณธนัชชา ศักดิ์สยามกุล,คุณจิระนันท์ พิตรปรีชา, หม่อมเจ้าทิพย์ฉัตร ฉัตรชัย, คุณศักดิ์สิทธิ์ แสงพราย และคุณอนิรุธ ณ สงขลา และมีปัจจัยทางประสบการณ์ใดบ้างที่มีผลต่อการแปลคำสบถ และคำหยาบคายของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศ และเพื่อทราบลักษณะบทบรรยายใต้ภาพของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศที่ได้แปลคำสบถ และคำหยาบคายไว้ ตลอดจนเพื่อทราบถึงประสิทธิผลของการสื่อสารระหว่างผู้แปลบทภาพยนตร์กับผู้ชมภาพยนตร์ต่างประเทศ ผลการวิจัยที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญพบว่า ผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศแต่ละท่านมีกระบวนการสื่อสารผ่านการแปลคำสบถ และคำหยายคายที่แตกต่างกันทั้งนี้เกิดจากปัจจัยทางประสบการณ์ในเรื่องของพื้นฐานทางภาษาที่ดี ความมีใจรักในอาชีพความสนใจในสิ่งต่างๆ รอบตัว และสามัญสำนึก ประกอบกับปัจจัยที่มีอิทธิพลในด้านต่างๆอาทิผู้ชม กองเซนเซอร์ เจ้าของภาพยนตร์ (บริษัทที่นำเข้าภาพยนตร์) กระบวนการหลังการผลิตสภาพทางสังคม และวัฒนธรรม ตลอดจนความรู้สึก และวิจารณญาณของผู้แปล เหล่านี้ล้วนส่งผลต่อการถอดรหัส และการเข้ารหัสทางการสื่อสารผ่านการแปลคำสบถและคำหยาบคายของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศทั้งสิ้น และส่งผลถึงลักษณะของบทบรรยายใต้ภาพภาษาไทย หรือซับไตเติ้ลที่ผู้แปลได้ทำไว้นั้น สามารถทำหน้าที่ในการเชื่อมโยงความหมายจากตัวภาพและเสียง ให้กับผู้ชมได้เพียงบางส่วน ซึ่งขาดประสิทธิภาพ จนทำให้เสียอรรถรสในการชมภาพยนตร์ของผู้ชมไปเพราะผู้ชมไม่สามารถรับสาระ เรื่องราว และความหมายจากภาพยนตร์ได้อย่างครบถ้วน ถือได้ว่าการสื่อสารผ่านการแปลคำสบถ และคำหยาบคายระหว่างผู้แปลบทภาพยนตร์ กับผู้ชมภาพยนตร์ที่มีซับไตเติ้ลเป็นสื่อกลางนั้นไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร และเป็นความล้มเหลวทางการสื่อสารในระดับหนึ่งต่อผู้ชมบางกลุ่ม