วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าใจกระบวนการสื่อสารกับผู้ชม ผ่านการแปลคำสบถ และคำหยาบคาย ของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศทั้ง 5 ท่าน ได้แก่ คุณธนัชชา ศักดิ์สยามกุล, คุณจิระนันท์ พิตรปรีชา, หม่อมเจ้าทิพย์ฉัตร ฉัตรชัย, คุณศักดิ์สิทธิ์ แสงพราย และคุณอนิรุธ ณ สงขลา และมีปัจจัยทางประสบการณ์ ใดบ้างที่มีผลต่อการแปลคำสบถ และคำหยาบคายของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศ และเพื่อทราบ ลักษณะบทบรรยายใต้ภาพของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศที่ได้แปลคำสบถ และคำหยาบคายไว้ ตลอดจนเพื่อทราบถึงประสิทธิผลของการสื่อสารระหว่างผู้แปลบทภาพยนตร์กับผู้ชมภาพยนตร์ต่างประเทศ ผลการวิจัยที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญพบว่า ผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศแต่ละท่านมี กระบวนการสื่อสารผ่านการแปลคำสบถ และคำหยาบคายที่แตกต่างกัน ทั้งนี้เกิดจากปัจจัยทางประสบการณ์ ในเรื่องของพื้นฐานทางภาษาที่ดี ความมีใจรักในอาชีพ ความสนใจในสิ่งต่างๆรอบตัว และสามัญสำนึกประกอบกับปัจจัยที่มีอิทธิพลในด้านต่างๆ อาทิผู้ชม กองเซนเซอร์ เจ้าของภาพยนตร์ (บริษัทที่นำเข้า ภาพยนตร์) กระบวนการหลังการผลิต สภาพทางสังคม และวัฒนธรรม ตลอดจนความรู้สึก และวิจารณญาณ ของผู้แปล เหล่านี้ล้วนส่งผลต่อการถอดรหัส และการเข้ารหัสทางการสื่อสารผ่านการแปลคำสบถ และ คำหยาบคายของผู้แปลบทภาพยนตร์ต่างประเทศทั้งสิ้น และส่งผลถึงลักษณะของบทบรรยายใต้ภาพ ภาษาไทย หรือซับไตเติ้ลที่ผู้แปลได้ทำไว้นั้น สามารถทำหน้าที่ในการเชื่อมโยงความหมายจากตัวภาพและ เสียงให้กับผู้ชมได้เพียงบางส่วน ซึ่งขาดประสิทธิภาพ จนทำให้เสียอรรถรสในการชมภาพยนตร์ของผู้ชมไป เพราะผู้ชมไม่สามารถรับสาระ เรื่องราว และความหมายจากภาพยนตร์ได้อย่างครบถ้วน ถือได้ว่าการ สื่อสารผ่านการแปลคำสบถ และคำหยาบคายระหว่างผู้แปลบทภาพยนตร์กับผู้ชมภาพยนตร์ที่มีซับไตเติ้ล เป็นสื่อกลางนั้นไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร และเป็นความล้มเหลวทางการสื่อสารในระดับหนึ่งต่อผู้ชม บางกลุ่ม