วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์สองประการ ประการแรกศึกษาโครงสร้างทางไวยากรณ์ของสำนวนจีนใน ซีโหยวจี้ เพื่อให้เข้าใจลักษณะสำคัญของสำนวนเหล่านี้ ประการที่สองศึกษาและวิเคราะห์การแปลสำนวนจีนเหล่านี้ในฉบับแปลภาษาไทย ไซอิ๋ว โครงสร้างทางไวยากรณ์ของสำนวนจีนใน ซีโหยวจี้ สามารถจัดเป็น 7 ประเภทหลัก ได้แก่ โครงสร้างระดับคำ โครงสร้างภาคประธาน-ภาคแสดง โครงสร้างกริยา-กรรม โครงสร้างกริยาเรียง โครงสร้างคำสองหน้าที่ โครงสร้างหน่วยหลัก-หน่วยขยาย และโครงสร้างคู่ขนาน โครงสร้างที่มีจำนวนสำนวนมากที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ โครงสร้างคู่ขนาน โครงสร้างภาคประธาน-ภาคแสดง และโครงสร้างหน่วยหลัก-หน่วยขยาย การแปลสำนวนเหล่านี้ใน ไซอิ๋ว สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือสำนวนที่แปลและสำนวนที่ไม่แปล สำนวนที่แปลสามารถแบ่งได้เป็น 4 ประเภทย่อย ได้แก่ การแปลแบบนำสำนวนไทยมาเทียบเคียง การแปลแบบถอดความ การแปลแบบถอดเสียงอ่าน และการแปลแบบเอาเนื้อความอื่นมาแทน สำนวนที่ไม่แปลสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทย่อย ได้แก่ สำนวนที่ปรากฏในเนื้อความที่ผู้แปลตัดทิ้ง สำนวนที่ปรากฏในเนื้อความที่ผู้แปลแปลโดยสรุป และสำนวนที่แปลข้ามไปแต่เนื้อความข้างเคียงยังคงอยู่