วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

จากข้อมูลสถิติด้านอุบัติเหตุจากการทำงานพบว่า การตกจากที่สูงมีผู้เสียชีวิตสูงที่สุด โดยในปัจจุบันการออกแบบระบบป้องกันการตกจากที่สูง มักออกแบบตามมาตรฐานความปลอดภัยเท่านั้น แต่ไม่คำนึงถึงความรู้สึกของคนงานก่อสร้าง ได้แก่ ความรู้สึกปลอดภัยและความสะดวกในการทำงาน ซึ่งอาจส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงาน โดยงานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการออกแบบระบบป้องกันการตกจากที่สูง โดยคำนึงถึงความรู้สึกของผู้ปฏิบัติงานในงานก่อสร้างอาคารสูง การวิจัยนี้ได้ทำการทดสอบเครื่องมือ 3 ประเภทสำหรับวัดความรู้สึกของคนงานก่อสร้างต่อราวกันตก ได้แก่ 1) ภาพสองมิติบอกขนาดและลักษณะของราวกันตก 2) ภาพสองมิติให้เห็นภาพราวกันตกเทียบกับขนาดตัวของคนงานก่อสร้าง และ 3) เครื่องมือจำลองสภาพแวดล้อมเสมือนจริง โดยทดสอบกับคนงานก่อสร้างจำนวน 10 ราย พบว่าเครื่องมือจำลองสภาพแวดล้อมเสมือนจริง มีความสามารถในการวัดความรู้สึกมากที่สุด และจากกรณีศึกษาการออกแบบรูปแบบราวกันตกโดยพิจารณาจาก 3 ปัจจัย ได้แก่ 1) ต้นทุน 2) ความรู้สึกปลอดภัย และ 3) ความรู้สึกสะดวกในการทำงานของคนงานก่อสร้าง โดยใช้เครื่องมือจำลองสภาพแวดล้อมเสมือนจริง จากผลของการวิจัยพบว่า สามารถประยุกต์ใช้เครื่องมือจำลองสภาพแวดล้อมเสมือนจริงในการออกแบบระบบป้องกันการตก โดยสามารถพิจารณาจากปัจจัยทั้งทางด้านต้นทุนและความรู้สึกของผู้ปฏิบัติงานในงานก่อสร้างอาคารสูง