วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทาลัย, 2549

การสร้างหุ่นจำลอง 3 มิติในรูปแบบการจำลองเสมือนจริง เป็นเครื่องมือที่สำคัญในงานออกแบบสถาปัตยกรรม โดยการสร้างรูปจำลองเสมือนจริงนั้นต้องการให้เป็นภาพที่ใกล้เคียงกับภาพจริงมากที่สุด ทั้งส่วนที่เป็นผลงานการออกแบบและส่วนที่เป็นสภาพแวดล้อมของงาน แต่ในส่วนของการจำลองสภาพแวดล้อมนั้น ไม่สามารถแสดงคุณสมบัติทางกายภาพได้ครบสมบูรณ์ รวมทั้งมีปัญหาที่ตามมา ได้แก่ การใช้ทรัพยากรทางคอมพิวเตอร์ระดับสูง สิ้นเปลืองพลังงาน และสิ้นเปลืองเวลา ดังนั้นจุดประสงค์หลักของงานวิจัยนี้คือ ศึกษาและหาวิธีการสร้างเครื่องมือในการนำแบบจำลองเสมือนไปผสานกับสภาพแวดล้อมจริง ซึ่งลดระยะเวลาและทรัพยากรที่ใช้ในกระบวนการทำงาน รวมทั้งเป็นสื่อนำเสนอที่ง่ายต่อการรับรู้และเข้าใจเสมือนกับเห็นตัวงานที่ออกแบบมีอยู่จริงในพื้นที่นั้น งานวิจัยนี้มีวิธีดำเนินการคือ ศึกษาแนวคิดแนวคิดและเลือกใช้ทฤษฎี ในเรื่องวิสัยทัศน์ทางคอมพิวเตอร์ และทฤษฎีเกี่ยวกับความจริงเสริม เป็นแนวทางหลักในการสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์ต้นแบบเพื่อทดลองใช้งานได้ โดยใช้แนวคิดและเทคนิคการหาตำแหน่งสำคัญของภาพในกระบวนการทำงานของโปรแกรม โดยขอบเขตมุ่งเน้นไปที่การผสานสภาพแวดล้อมจริงกับแบบจำลองเสมือน 3 มิติให้อยู่ในมุมทัศนมิติเดียวกัน ซึงไม่รวมถึงวิธีการสร้างแบบจำลอง ต้องเป็นแบบจำลองที่สร้างเสร็จแล้ว และสภาพแวดล้อมที่จัดฉากไว้แล้ว ในการศึกษาครั้งนี้พบว่า งานวิจัยนี้สามารถใช้งานได้ผลตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ แต่ยังมีความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นระหว่างมุมมองของภาพจริง กับมุมมองของวัตถุเสมือน ซึ่งหากงานวิจัยนี้ได้รับการพัฒนาต่อไป ลดความคลาดเคลื่อน และแสดงผลเป็นภาพเคลื่อนไหวตามมุมมองของกล้องวีดีโอได้แล้ว จะสามารถนำไปใช้เพื่อพัฒนากระบวนการการออกแบบของสถาปนิกให้มีประสิทธภาพมากขึ้น.