วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

สร้างและนำเสนอตัวแบบกระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เหมาะสมกับอุตสาหกรรมเครื่องเรือนไทย โดยเน้นที่การให้ความสำคัญกับการออกแบบ อันจะช่วยให้ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเครื่องเรือนไทย มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังผลักดันและยกระดับบทบาทของผู้ประกอบการแบบรับจ้างผลิต (Original equipment manufacturing, OEM) สู่การเป็นผู้ที่มีงานออกแบบเป็นของตนเอง (Original design manufacturing, ODM) ขั้นตอนการวิจัยเริ่มจากการศึกษาสภาพปัจจุบันของอุตสาหกรรมเครื่องเรือนไทย เพื่อระบุปัญหาและสาเหตุของปัญหา ร่วมกับการศึกษาทฤษฎีพื้นฐานอันเกี่ยวข้องกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ 3 ทฤษฎีคือ BAH (1982), Stage-Gate (1990), Ulrich & Eppinger (2008) และงานวิจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อนำเสนอแนวความคิดกระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ในเบื้องต้น หลังจากนั้นศึกษากระบวนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่จริงจากบริษัทเครื่องเรือน 2 บริษัท ที่ประสบความสำเร็จในด้านของการจำหน่ายสินค้าที่มีความเป็นนวัตกรรมและการเป็นที่ยอมรับของตลาด เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับแนวความคิดเบื้องต้น สำหรับการปรับปรุงและพัฒนาตัวแบบในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ผลที่ได้จากขั้นตอนนี้ระบุว่ามีปัจจัยสำคัญสองส่วน ที่ช่วยส่งเสริมการพัฒนาผลิตภัณฑ์ คือปัจจัยภายนอกหมายถึงการรวมกลุ่มเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง และการสนับสนุนจากองค์กรต่างๆ ส่วนปัจจัยภายในคือ การจัดการที่เหมาะสมกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทั้งในด้านของหน้าที่ของบุคลากรที่เกี่ยวข้อง และกระบวนการในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ในขั้นตอนสุดท้ายของการวิจัย คือการทดสอบการยอมรับตัวแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ที่ผู้วิจัยนำเสนอกับผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ซึ่งเป็นผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเครื่องเรือนไทย ผลจากการศึกษาพบว่า ผู้เชี่ยวชาญทุกท่านเห็นว่าตัวแบบนี้เหมาะสมต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมเครื่องเรือนไทย ทั้งในด้านโครงสร้าง ขั้นตอน และความครบถ้วน รวมทั้งเห็นว่าการออกแบบคือ สิ่งสำคัญที่จะช่วยพัฒนาสินค้าให้มีประสิทธิภาพในการแข่งขัน และมีความยั่งยืน