รูปแบบสถาปัตยกรรมไทยในอดีต เกิดจากการพัฒนางานสถาปัตยกรรมไทยที่เกิดจากปัจจัยแวดล้อมต่างๆ และได้รับการพัฒนารูปแบบจนมีเอกลักษณ์ไทยที่เด่นชัด แต่ปัจจัยแวดล้อมต่างๆ ในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านเทคโนโลยีเกี่ยวกับวัสดุและวิธีการก่อสร้างสมัยใหม่ซึ่งมีผลต่อการออกแบบรูปทรงสถาปัตยกรรมโดยตรง ทำให้สามารถเลือกใช้วัสดุชนิดใหม่ๆ มาใช้กับงานสถาปัตยกรรมได้ตามความเหมาะสม จากการตื่นตัวในการสร้างสรรค์งานสถาปัตยกรรมให้มีลักษณะไทย ดังเห็นได้จากการจัดประกวดงานสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ดีเด่น โดยมูลนิธิหม่อมเจ้าโวฒยากรวรวรรณ ร่วมกับสมาคมสถาปนิกสยามฯ เพื่อคัดเลือกสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ที่มีลักษณะไทย ซึ่งถือว่าเป็นอาคารที่มีคุณค่าในการศึกษาอย่างยิ่ง ทั้งยังเป็นแนวทางในการพัฒนางานสถาปัตยกรรมไทยให้ก้าวไปสู่ความเป็นเอกลักษณ์ที่มีการพัฒนาต่อเนื่องมาจากอดีตและมีความสอดคล้องกับยุคสมัย รวมถึงเทคโนโลยีและวัสดุ จากการทำการศึกษาทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อเป็นแนวทางในการศึกษารูปแบบสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ด้านรูปทรงและที่ว่างจากอาคารตัวอย่าง ซึ่งเป็นอาคารที่ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยามฯ และอีกส่วนหนึ่งเป็นอาคารซึ่งยอมรับในคุณค่าทางสถาปัตยกรรม โดยได้ทำการสำรวจลักษณะทางกายภาพด้านรูปทรงและที่ว่างของอาคารดังกล่าว เพื่อนำมาทำการจำลองรูปแบบด้วยคอมพิวเตอร์และใช้ผลลัพธ์ที่ได้เป็นตัวแปรในการสอบถามสำหรับการเปรียบเทียบลักษณะไทยของสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่กับสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบแล้วด้วยการสอบถามความคิดเห็นเรื่องความเป็นลักษณะไทยและความเหมาะสม พร้อมทั้งข้อคิดเห็นและข้อเสนอแนะในด้านรูปแบบสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ จากกลุ่มสถาปนิกและกลุ่มบุคคลทั่วไป จำนวนกลุ่มละ 150 คน ผลจากการวิจัยที่ได้ทำให้ทราบถึงลักษณะไทยสมัยใหม่ที่เด่นชัด โดยมีแนวทางการพัฒนาความเป็นลักษณะไทยสำหรับงานสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ ด้านรูปทรงและที่ว่างเช่น การมียอดอาคารมีความเป็นลักษณะไทย หรือการซ้อนชั้นของหลังคาแสดงความเป็นลักษณะไทย เป็นต้น ซึ่งทั้งกลุ่มสถาปนิกและบุคคลทั่วไปสามารถรับรู้และเข้าใจถึงความเป็นลักษณะไทยในงานสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ ที่มีความสอดคล้องกับปัจจัยที่เกี่ยวข้องในการออกแบบให้มีลักษณะไทยสมัยใหม่ อันได้แก่ ปัจจัยในด้านความต่อเนื่องจากรูปแบบสถาปัตยกรรมในอดีต การนำลักษณะไทยมาออกแบบสภาพแวดล้อม เพื่อสนองประโยชน์ใช้สอยสมัยใหม่ วัสดุและเทคโนโลยี และยังพบว่าลักษณะไทยบางประการรวมไปถึงแนวทางการพัฒนาสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ บางประเด็นมีความเห็นที่ต่างกันระหว่างกลุ่มสถาปนิกและบุคคลทั่วไป เป็นผลมาจากการเรียนรู้และประสบการณ์ทางสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกัน เพราะกลุ่มสถาปนิกได้รับการศึกษาและประกอบวิชาชีพเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมมากกว่ากลุ่มบุคคลทั่วไป ทั้งนี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าสถาปนิกผู้ออกแบบควรตระหนักถึง ความคิดเห็นของกลุ่มบุคคลทั่วไปที่มีลักษณะไทยสมัยใหม่ในงานสถาปัตยกรรมในกระบวนการออกแบบต่อไปในอนาคต