งานวิจัยนี้วิเคราะห์การปะทุบนดวงอาทิตย์แบบทันทีทันใด วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 ความแรงของรังสีเอกซ์ที่ M5.0 และการปะทุแบบค่อยเป็นค่อยไปในวันที่ 9 สิงหาคม 2554 และวันที่ 29 ตุลาคม 2556 ความแรงรังสีเอกซ์ X6.9 และ X2.3 ตามลำดับ เกิดขึ้นในช่วงพีคของวัฏจักรดวงอาทิตย์ปัจจุบัน เกิดด้านตะวันตกของ ดวงอาทิตย์มีระยะเวลาในการเคลื่อนที่จากดวงอาทิตย์มายังโลกน้อยกว่า 20 นาที วิเคราะห์และจำลองการเคลื่อนที่ของอนุภาคฮีเลียม ด้วยสมการขนส่ง Ruffolo 1995, 1998 ที่ระดับพลังงาน 4.032 - 34.770 MeV/n สำหรับการปะทุวันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 และระดับพลังงาน 86.793 - 171.373 MeV/n สำหรับการปะทุวันที่ 29 ตุลาคม 2556 โดยใช้ข้อมูลจากยานอวกาศ ACE (Advanced Composition Explorer) จากอุปกรณ์ SIS (Solar Isotope Spectrometer) และฟิตเปรียบเทียบข้อมูลด้วยวิธีกำลังสองเชิงเส้นน้อยที่สุดเพื่อหาระยะเวลาปลดปล่อยอนุภาคบนดวงอาทิตย์ด้วยการแก้ปัญหาแบบย้อนกลับ และ FWHM พบว่า เมื่อระดับพลังงานเพิ่มขึ้นระยะทางอิสระเฉลี่ยของอนุภาคจะเพิ่มขึ้นและระยะเวลาการปลดปล่อยอนุภาคจากดวงอาทิตย์มายังโลกลดลงตามพลังงานที่เพิ่มขึ้น พบความแปรปรวนของผลสำหรับระดับพลังงานที่น้อยและระดับพลังงานสูงเนื่องจากได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมและจำนวนจุดข้อมูลที่น้อยทำให้เกิดความคลาดเคลื่อนสูง การปะทุในวันที่ 9 สิงหาคม 2554 มีความแรงของรังสีเอกซ์และความเร็วลมสุริยะสูง (600 km/s) พบคลื่นกระแทกในช่วงท้ายเวลาการปะทุทาให้เกิดการเร่งของอนุภาคขณะเคลื่อนที่มายังโลกเพิ่มขึ้นกว่าค่าที่วัดได้จากยานอวกาศมาก พบว่าเหตุการณ์ทั้ง 3 นี้ ไม่ส่งผลให้เกิดความรุนแรงต่อสนามแม่เหล็กโลก