วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความต้องการรองเท้ากีฬาส่งออกของไทยในตลาดนำเข้าที่สำคัญ 3 ตลาด คือ สหรัฐอเมริกา กลุ่มประชาคมยุโรป และแคนาดา โดยใช้วิธีวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ พร้อมทั้งได้ทำการพยากรณ์แนวโน้มความต้องการรองเท้ากีฬาไทยในตลาดดังกล่าว ในระยะ 5 ปี (2534-2538) โดยใช้วิธีการวิเคราะห์แนวโน้มตามเวลา กล่าวคือ กำหนดให้ตัวผันแปรอิสระต่างๆ ขึ้นอยู่กับตัวแปรเวลาเป็นสำคัญ เมื่อพิจารณาหาแบบจำลองที่เหมาะสมจากสมการแนวโน้มตามเวลา 3 รูปแบบ คือ รูปแบบเส้นตรง รูปแบบโพลิโนเมียลกำลังสอง และรูปแบบเอ๊กซ์โพเนนเชียลได้แล้ว ก็นำค่าตัวผันแปรอิสระที่พยากรณ์ได้มาพยากรณ์แนวโน้มความต้องการรองเท้ากีฬาไทยต่อไป ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการรองเท้ากีฬาไทยในสหรัฐอเมริกา คือ รายได้เฉลี่ยต่อหัวของสหรัฐอเมริกา ราคารองเท้ากีฬาไทย ราคารองเท้ากีฬาจากประเทศคู่แข่งขัน ซึ่งในที่นี้ใช้ราคาจากประเทศเกาหลีใต้ ความต้องการรองเท้ากีฬาไทยในปีที่ผ่านมาและการตัดสิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากรของสหรัฐอเมริกาที่ให้แก่ประเทศคู่แข่งซึ่งอยู่ในรูปของตัวแปรหุ่น สำหรับตลาดในกลุ่มประชาคมยุโรปและแคนาดา พบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อความต้องการรองเท้ากีฬาไทยในตลาดทั้งสองคือรายได้เฉลี่ยต่อหัวของตลาดนำเข้านั้นๆ และราคารองเท้ากีฬาไทย นอกจากนี้จากการพยากรณ์ขนาดอุปสงค์ในระยะ 5 ปี พบว่าแนวโน้มการส่งออกรองเท้ากีฬาของไทยยังคงมีลู่ทางการส่งออกที่แจ่มใส และมีโอกาสที่จะขยายตลาดออกไปได้อีก โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกายังคงความเป็นตลาดรองเท้ากีฬาที่สำคัญรายใหญ่ที่สุดของไทย คือ มีอัตราเพิ่มเฉลี่ยปีละ 12.7% ส่วนประชาคมยุโรปก็เป็นตลาดที่สำคัญรองลงมา โดยมีอัตราเพิ่มเฉลี่ยปีละ 16.0% ลำหรับแคนนาดา พบว่ามีอัตราเพิ่มเฉลี่ยปีละ 9.5% ตามลำดับ