วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาแนวนโยบาย สภาพการจัดการงานบริการวิชาการของ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เพื่อเสนอแนวโน้มการจัดการงานบริการวิชาการของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีการใช้แบบวิเคราะห์โครงการ แบบสัมภาษณ์แสะแบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 3 กลุ่ม ได้แก่ ผับริหารของ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผู้รับผิดชอบโครงการ และผู้รับบริการจากโครงการบริการวิชาการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการ วิเคราะห์เนื้อหา การแจกแจงความถี่ การหาค่าร้อยละ การหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเรียงลำคับ ความสำคัญ ผลวิจัยพบว่ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้มีการจัดโครงการบริการวิชาการ ให้แก่กลุ่มข้าราชการรัฐวิสาหกิจและกลุ่มนักธุรกิจ มากกว่า กลุ่มเกษตรกร หรือกลุ่มประชาชนที่อยู่ในชนบท ทั้งจัดรูปแบบของการให้ บริการในลักษณะของการฝึกอบรม จัดสัมมนา โดยใช้สถานที่ในมหาวิทยาลัยมากกว่าการไปเผยแพร่ หรือถ่าย ทอดความรู้สู่ท้องถิ่นชนบท นอกจากนี้ยังพบว่าปัญหาในการจัดโครงการบริการวิชาการ ที่ทุกฝ่ายมีความคิดเห็นว่า การจัดการโครงการยังไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากขาดการวิเคราะห์ปัญหาและความต้องการ ที่แท้จริงของชุมชน ขาดการประเมินผลหลังจากการให้บริการวิชาการ ขาดการประสานงานกับหน่วยงานอื่น ๆ ใน การจัดโครงการ นอกจากนี้ ยังมีปัญหาที่สำคัญ ของผู้รับผิดชอบโครงการในการบริหารโครงการได้แก่ การขาด แนวทาง และวิธีการดำเนินงานที่ เหมาะสม ประกอบกับงบประมาณที่ได้รับสนับสนุนไม่เพียงพอ ได้ผู้ร่วมงานที่ ไม่มีเวลาอุทิศให้กับงาน และไม่มีกำลังใจทำงานด้วย แนวโน้มการจัดการงานบริการวิชาการ ได้แก่ มีการศึกษาเกี่ยวกับ ความต้องการของชุมชน มีการจัดโครงการบริการวิชาการในท้องถิ่นเพิ่มมากขึ้น มีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับหน่วยงานอื่นในการให้บริการ มีการประชาสัมพันธ์ทางร่อมวลชนเพิ่มมากขึ้น เนื้อหาของการให้บริการเป็นลักษณะของการศึกษาต่อเนื่อง เน้น วิชาการและทักษะทางวิชาชิพที่สูงขึ้น ลักษณะการคำเนินงานเป็นทิม มีการสนับสนุนทางด้านงบประมาณเพิ่มขึ้น มีการสร้างความตระหนักและแรงจูงใจให้แก่บุคลากรผู้ให้บริการ สำหรับสำนักบริการวิชาการของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ควรจะได้มีการวางแนวนโยบายและ เป้าหมายของการให้บริการวิชาการอย่างต่อเนื่องระยะยาว ให้ความสำคัญของการคิดคามประเมินผล เป็นแหล่ง รวบรวมข้อมูล คน ผู้รับบริการ ผู้เชี่ยวชาญแขนงต่าง ๆ ผลของการให้บริการ ปัญหา และอุปสรรคของการดำเนินงาน เป็นต้น