วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ศึกษาเปรียบเทียบประเด็นสำคัญของกฎหมาย (legal issues)จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาที่เป็นส่วนราชการของไทย กับที่เป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐทั้งของไทยและของต่างประเทศ นำเสนอรูปแบบกฎหมายสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ และนำเสนอรูปแบบกฎหมายมหาวิทยาลัยราชภัฏในกำกับของรัฐ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ได้เลือกแบบเจาะจง ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิและผู้บริหารระดับสูงของสถาบันราชภัฏ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์สาระ (Content Analysis) ประยุกต์เทคนิคของคริปเพนดอร์ฟ (Krippendorff) นำผลที่ได้ตาม เดนโดรแกรม (Dendrogram) ไปสร้างรูปแบบกฎหมายสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ และรูปแบบกฎหมายมหาวิทยาลัยราชภัฏในกำกับของรัฐ และตรวจสอบประเมินจากการประชุมผู้ทรงคุณวุฒิ ผลการวิจัยพบว่า1.ประเด็นสำคัญของกฎหมายจัดตั้งมหาวิทยาลัย ที่เปรียบเทียบการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยที่เป็นส่วนราชการ ยังคงปฏิบัติตามระเบียบกลางอยู่ภายใต้อำนาจบังคับบัญชา จำนวนสมาชิกในสภามหาวิทยาลัยมีมาก ส่วนมหาวิทยาลัยในกำกับปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่ออกได้เองอยู่ภายใต้อำนาจกำกับดูแล และจำนวนสมาชิกในสภามหาวิทยาลัยมีน้อย 2.รูปแบบกฎหมายสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ นำเสนอ 3 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบที่ 1 องค์กรมหาชนอิสระแบบเต็มรูป สภาเป็นนิติบุคคล กำหนดนโยบายและทิศทางมหาวิทยาลัย กำหนดคุณสมบัติและคัดสรรอธิการบดีและทำสัญญาจ้างอธิการบดี อธิการบดีเป็นผู้ประสานกับสภาโดยตรง รูปแบบที่ 2 สภานโยบายเชิงบริหาร สภาคัดสรรอธิการบดี แต่งตั้งอธิการบดีเป็นผู้บริหารจัดการมหาวิทยาลัยแบบ CEO รูปแบบที่ 3 แบบราชการที่ยืดหยุ่นและคล่องตัว อิสระทุกด้านยกเว้นการบริหารงานบุคคลที่ต้องทำตามระบบราชการ 3. รูปแบบกฎหมายมหาวิทยาลัยราชภัฏในกำกับของรัฐ นำเสนอ 3 รูปแบบทำนองเดียวกับกฎหมายสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ แต่มหาวิทยาลัยราชภัฏมีจุดเน้นเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นและความเข้มแข็งของชุมชน จึงแตกต่างกันที่หลักการหรืออุดมการณ์ วัตถุประสงค์และองค์ประกอบของสภามหาวิทยาลัย และการใช้อำนาจกำกับดูแล