วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้แอพพลิเคชั่นไลน์ ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้แอพพลิเคชั่นไลน์กับการรับรู้ตนเอง และความสัมพันธ์ระหว่างการใช้แอพพลิเคชั่นไลน์กับการสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่นของผู้สูงอายุในสังคมไทย โดยเป็นการวิจัยแบบสหวิธีประกอบด้วย การวิจัยเชิงสำรวจด้วยแบบสอบถามจากผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ทั้งชายและหญิงที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครจำนวน 400 คน และการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปจำนวน 12 คน ผลการศึกษาพบว่า 1. ผู้สูงอายุใช้ฟังก์ชั่นสนทนาส่วนบุคคล สื่อสารกับบุตรหลาน/ญาติพี่น้อง และคนในครอบครัว เพื่อพูดคุย-แลกเปลี่ยน ข้อมูลข่าวสาร/เหตุการณ์ประจำวัน มากที่สุด โดยมีความถี่ในการใช้ฟังก์ชั่นประเภทต่างๆ ในการสื่อสารกับบุคคลอื่น และในการใช้เพื่อวัตถุประสงค์ต่างๆ อยู่ในระดับปานกลาง ทั้งหมด คือ มีค่าเฉลี่ย 2.54 2.90 และ 2.75 ตามลำดับ 2. พฤติกรรมการใช้แอพพลิเคชั่นไลน์ มีความสัมพันธ์กับระดับการรับรู้ตนเองเชิงบวกของผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยผู้สูงอายุมีการรับรู้ตนเองเชิงบวกในระดับสูง มีค่าเฉลี่ย 3.97 3. พฤติกรรมการใช้แอพพลิเคชั่นไลน์มีความสัมพันธ์กับการสร้างความสัมพันธ์เฃิงบวกกับผู้อื่นของผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยผู้สูงอายุมีการสร้างความสัมพันธ์เชิงบวกกับบุคคลภายในและภายนอกครอบครัวอยู่ในระดับสูงทั้งสองกลุ่ม โดยมีค่าเฉลี่ย 4.26 และ 4.09 ตามลำดับ