วิทยานิพนธ์ (คพ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

ปัจจุบันสถานศึกษาระดับอุดมศึกษามีแนวโน้มการขยายตัวเข้าสู่พื้นที่ปริมณฑลมากขึ้นส่งผลให้มีการพัฒนาพื้นที่โดยรอบซึ่งพบมากที่สุดคือการดำเนินการสร้างที่พักอาศัยสำหรับนักศึกษา โดยงานวิจัยนี้ได้ศึกษาในพื้นที่รอบมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์และการเปลี่ยนแปลงของหอพักและอพาร์ทเม้นท์สำหรับนักศึกษา ปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ปัญหาที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงและเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาโดยวิธีการศึกษาข้อมูลจากเอกสาร การสังเกต และการสำรวจภาคสนาม รวมไปถึงการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการ อาจารย์ผู้ดูแลหอพักในมหาวิทยาลัยและเจ้าหน้าที่องค์การบริการส่วนท้องถิ่น ผลการศึกษาพบว่าการเปลี่ยนแปลงของอุปทานสามารถแบ่งได้เป็น 4 ช่วงเวลาดังนี้ (1)ช่วงเริ่มต้นการพัฒนา(พ.ศ.2539 - 2543) เกิดการพัฒนาหอพักจำนวน 9 โครงการ จำนวนยูนิตทั้งหมด 1,602 ยูนิต มีการกระจุกตัวของหอพักในพื้นที่ศูนย์กลางของชุมชน ขนาดห้องพักเฉลี่ย 17.66 ตรม. โดยปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคือปัจจัยด้านอุปสงค์เนื่องจากการขยายตัวของมหาวิทยาลัยซึ่งส่งผลต่อความต้องการที่อยู่อาศัยของนักศึกษาที่มากขึ้น (2)ช่วงการกระจายตัว(พ.ศ.2544 -2547) เกิดการพัฒนาหอพักจำนวน 19 โครงการเมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่ 1 พบว่าเพิ่มขึ้น 111.11% จำนวนยูนิตทั้งหมด 2,109 ยูนิต เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่ 1 พบว่าเพิ่มขึ้น 31.64% มีการกระจายตัวของหอพักไปในพื้นที่ต่างๆ ขนาดห้องพักเฉลี่ย 19.31 ตรม. โดยปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคือปัจจัยด้านอุปสงค์, ปัจจัยด้านการแข่งขันทางการตลาดและปัจจัยด้านการพัฒนาเมือง เนื่องจากความต้องการที่พักอาศัยของนักศึกษาที่ยังมีมาก ผู้ประกอบการเริ่มมีแนวคิดในการขยายขนาดห้องพักและมีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคในพื้นที่ซอยต่างๆ (3)ช่วงกระจายตัวและการเพิ่มจำนวน(พ.ศ.2548-2553)เกิดการพัฒนาหอพักจำนวน 49 โครงการ เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่ 2 พบว่าเพิ่มขึ้น 157.89% จำนวนยูนิตทั้งหมด 5,929 ยูนิต เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่ 2 พบว่าเพิ่มขึ้น 181.12% เกิดการพัฒนาหอพักมากที่สุด ขนาดห้องพักเฉลี่ย 21.79 ตรม. โดยปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคือปัจจัยด้านการแข่งขันทางการตลาดและปัจจัยด้านอุปสงค์ เนื่องจากผู้ประกอบการส่วนใหญ่แข่งขันกันด้วยขนาดของห้องพัก มหาวิทยาลัยมีนโยบายในการรับนักศึกษามากขึ้นในทุกๆปี (4)ช่วงการเพิ่มจำนวนในพื้นที่ห่างไกล(พ.ศ.2554-2557) เกิดการพัฒนาหอพักจำนวน 25 โครงการ เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่ 3 พบว่าลดลง 48.97% จำนวนยูนิตทั้งหมด 2,803 ยูนิต เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่ 3 พบว่าลดลง 52.72% มีการพัฒนาหอพักในพื้นที่ที่ห่างออกไปจากมหาวิทยาลัย ขนาดห้องพักเฉลี่ย 24.28 ตรม. โดยปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคือปัจจัยด้านการแข่งขันทางการตลาดและปัจจัยด้านอุปสงค์ เนื่องจากผู้ประกอบการส่วนใหญ่แข่งขันกันด้วยขนาดของห้องพักและนโยบายการรับนักศึกษาน้อยลงส่งผลให้ความต้องการที่พักอาศัยสำหรับนักศึกษาน้อยลง จากการสัมภาษณ์พบว่ามีปัญหาดังนี้ (1) ปัญหาหอพักของเอกชนบางแห่งในพื้นที่โดยรอบมีคุณภาพต่ำ (2) ปัญหาอัตราการเข้าพักของหอพักลดลง (3)ปัญหาการกระจายตัวของหอพักอย่างไม่เป็นระเบียบในพื้นที่ห่างไกล โดยมีแนวทางการแก้ไขดังต่อไปนี้ (1) ผู้ประกอบการควรมีบทบาทในการแก้ไขโดยการปรับปรุงหอพักโดยคำนึงสถานการณ์ตลาดและความต้องการในปัจจุบัน (2)องค์การบริหารส่วนตำบลควรมีบทบาทในการกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดิน โดยลดพื้นที่ในการพัฒนาเพื่อป้องกันการพัฒนาอย่างไร้ระเบียบ เน้นความหนาแน่นในพื้นที่ที่มีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคที่มีความพร้อมซึ่งจะช่วยในการจัดระเบียบการพัฒนาหอพัก