วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การเล่าเรื่องและการสร้างตัวละคร การสื่อสารวิถีบูชิโด และสัมพันธบทของหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชันญี่ปุ่นแนวซามูไรล้ำยุค โดยวิธีการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) จากหนังสือการ์ตูน, แอนิเมชันทางโทรทัศน์ และภาพยนตร์แอนิเมชันแนวซามูไรล้ำยุคเรื่อง กินทามะ ผลการวิจัยมีดังนี้ การเล่าเรื่องของกินทามะ ดำเนินเรื่องในสมัยปลายเอโดะ (ค.ศ.1853-1868)เป็นหลัก และมีช่วงเวลาอื่นๆที่ปรากฏในเรื่องอีก คือ ปัจจุบัน(ศตวรรตที่ 20) อนาคต(ยุคอวกาศ) ซึ่งเห็นได้จากฉากของการ์ตูน เนื้อเรื่องส่วนใหญ่ดำเนินไปในลักษณะการ์ตูนตลก และแอคชั่น ความขัดแย้งของตัวละครเป็นเรื่องของอุดมการณ์ที่มีต่อชาติบ้านเมืองที่ต่างกันของแต่ละฝ่าย รวมถึงมีการนำเรื่องราวที่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์มาเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องด้วย ด้านการสร้างตัวละคร การ์ตูนกินทามะมีลักษณะในการสร้างตัวละคร คือ 1.การสร้างตัวละครที่มาจากบุคคลจริงในประวัติศาสตร์ 2.การสร้างบุคลิกตัวละครให้เด่นจากลักษณะท่าทางและคำพูด 3.การสร้างความสัมพันธ์ของตัวละครให้มีตัวละครหลักเป็นจุดศูนย์กลาง โดยตัวละครทุกตัวในเรื่องจะมีพระเอกเป็นจุดเชื่อมโยงความสัมพันธ์ให้มาเกี่ยวข้องกัน ในด้านของสัมพันธบทระหว่างสื่อพบว่า โดยภาพรวมแล้วเป็นลักษณะสัมพันธบทที่มีความใกล้เคียงกับตัวแม่แบบ ทั้งแก่นเรื่อง, บทสนทนา และ มุมมองของการเล่าเรื่อง ส่วนรายละเอียดของเนื้อเรื่องและตัวละคร เปลี่ยนแปลงไปจากตัวแม่แบบเพียงเล็กน้อย ในส่วนที่ขยายได้แก่ส่วนที่สร้างขึ้นเป็นตอนเฉพาะของภาพยนตร์แอนิเมชัน การสื่อสารวิถีบูชิโดที่เด่นชัดที่สุดในการ์ตูนเรื่องกินทามะ คือ ความกล้าหาญ โดยจะสื่อสารในเรื่องความเข้มแข็งและการต่อสู้เพื่อปกป้องสิ่งสำคัญที่สุดของตัวละคร ส่วนวิถีบูชิโดที่สื่อสารน้อยที่สุด คือ การประพฤติของสตรีที่เกี่ยวข้องกับซามูไร โดยสื่อสารในเรื่องของการรักนวลสงวนตัวของผู้หญิง ผู้เขียนใช้การสื่อสารวิธีบูชิโดด้วยวิธีการดังนี้ 1.การสื่อสารโดยใช้ตัวละครที่มีบุคลิกของซามูไรผ่านคำพูดของตัวละครนั้นๆ 2. การสื่อสารผ่านการต่อสู้กับตัวร้าย แสดงให้เห็นความแข็งแกร่งและความกล้าหาญของตัวเอก 3.การเล่าย้อนอดีตถึงประสบการณ์ที่เคยเกิดขึ้นกับตัวเอง ภูมิหลังด้านการทำสงคราม 4.เล่าผ่านเนื้อเรื่องและสถานการณ์ซึ่งให้แง่คิดและแก่นเรื่องบูชิโดในตอนนั้นๆ