วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนพลศึกษาในสถาบันอาชีวศึกษา 2) นำเสนอแนวทางการจัดการเรียนการสอนพลศึกษาในสถาบันอาชีวศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นหัวหน้ากลุ่มวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา และนักศึกษาอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) การเก็บรวบรวมข้อมูลจากหัวหน้ากลุ่มวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา 75 คน และนักศึกษา 373 คน โดยใช้แบบสอบถาม ซึ่งแบบสอบถามสำหรับหัวหน้ากลุ่มวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) เท่ากับ 0.97 และค่าความเที่ยง (α) เท่ากับ 0.96 ส่วนแบบสอบถามสำหรับนักศึกษา มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) เท่ากับ 0.97 และค่าความเที่ยง (α) เท่ากับ 0.97 และวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) สถาบันอาชีวศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครส่วนใหญ่จัดโครงการจัดการแข่งขันกีฬาภายในสถาบัน และจัดโครงการบรรดิการทางพลศึกษาน้อยที่สุดและขาดบุคลากรที่เชี่ยวชาญ ปัญหาการจัดดำเนินการโปรแกรมพลศึกษา เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อพบว่า ด้านครูพลศึกษา หลักสูตร การจัดกิจกรรมนันทนาการ การทะเลาะวิวาทในกีฬาระหว่างสถาบัน สถานที่ อุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวก และงบประมาณมีปัญหาอยู่ในระดับมาก 2) แนวทางการจัดโปรแกรมพลศึกษา ควรมีแนวทางดังต่อนี้ มีการบรรจุครูพลศึกษาที่มีวุฒิทางพลศึกษาให้มีอัตราส่วนเหมาะสมต่อจำนวนนักศึกษา จัดกิจกรรมนันทนาการตรงตามความสนใจ เพิ่มจำนวนหน่วยกิตวิชาพลศึกษาและกำหนดวัตถุประสงค์ให้ครบตามปรัชญาพลศึกษา มุ่งเน้นปลูกฝังน้ำใจนักกีฬา สนาม อุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวก และงบประมาณให้เพียงพอต่อการจัดโปรแกรมพลศึกษา ผู้ดำเนินการจัดกิจกรรมสำหรับบุคคลที่มีความบกพร่อง ควรเป็นผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับการจัดบรรดิการทางพลศึกษาเป็นอย่างดี