เนื่องจากห้องชุดขนาดเล็กช่วงระดับราคา 1-2 ล้านบาท ได้รับความนิยมในปัจจุบัน ผู้ประกอบการจึงลดขนาดของหน่วยพักอาศัยให้มีขนาดเล็กลง เพื่อตอบสนองความสามารถในการจ่ายของผู้บริโภค จากการสำรวจพบว่ามี 3 บริษัทที่พัฒนาห้องชุดขนาดเล็ก การวิจัยนี้ เลือกศึกษากรณีศึกษา บริษัท แอล.พี.เอ็น. ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด(มหาชน) โครงการลุมพินี วิลล์ สุขุมวิท 77(2) เนื่องจากบริษัท แอล.พี.เอ็นฯ มีการดำเนินงานด้านการพัฒนาห้องชุดขนาดเล็กมายาวนาน และมีรูปแบบการจัดให้มีเครื่องเรือนที่หลากหลาย โดยเลือกศึกษาห้องชุดขนาด 22.50 ตรม. มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาหาแนวทางในการจัดให้มีเครื่องเรือนที่เหมาะสมในห้องชุดขนาดเล็ก ศึกษาลักษณะครัวเรือน แนวคิดในการเลือกการจัดเครื่องเรือน และความสามารถในการจ่ายของผู้อยู่อาศัย วิเคราะห์ข้อดี ข้อจำกัด ของการจัดเครื่องเรือนในปัจจุบัน วิธีการเก็บข้อมูลประกอบด้วย การสอบถาม สัมภาษณ์ และทำการสำรวจ ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ ลักษณะครัวเรือน ของผู้พักอาศัยส่วนใหญ่อยู่ในช่วงวัยทำงาน อายุ 25-50 ปีส่วนใหญ่มีจำนวนผู้อยู่อาศัย 1 คน ร้อยละ54.2 ประกอบอาชีพพนักงานบริษัท รายได้ครัวเรือนโดยเฉลี่ย 26,000-62,000 บาท/เดือน มีการเลือกใช้เครื่องเรือนภายในห้องชุด 2 วิธี คือ 1.การเลือกซื้อเครื่องเรือนเอง จำนวน 142 ยูนิต คิดเป็นร้อยละ 70 และ2.จ้างบริษัทออกแบบภายในเข้ามาตกแต่งห้อง จำนวน 28 ยูนิต คิดเป็นร้อยละ 23.8 ส่วนใหญ่แล้วการเลือกตกแต่งด้วยวิธีซื้อเครื่องเรือนเอง เนื่องจาก 1.ราคาถูกกว่าวิธีอื่น 2.อยากเลือกซื้อด้วยตัวเอง 3.รูปแบบของเฟอร์นิเจอร์ตรงตามความต้องการ ตามลำดับ โดยมีค่าใช้จ่ายในการซื้อเครื่องเรือน เฉลี่ย 40,500-78,000 บาท คิดเป็น 1.32-1.57 เท่าของเงินเดือน โดยเลือกใช้เครื่องเรือนประเภทลอยตัว (Loose Furniture) และการจ้างบริษัทออกแบบภายในเนื่องจาก 1.เหมาะกับการใช้สอย 2.สามารถคุมงบประมาณได้ 3.คุณภาพของวัสดุ โดยการตกแต่งภายในห้องส่วนใหญ่เป็นเครื่องเรือนประเภทติดตาย (Built-in Furniture) ราคาโดยเฉลี่ยประมาณ 90,000-150,000 บาท คิดเป็น 2.19-2.64 เท่าของเงินเดือน แหล่งที่มาของงบประมาณของการตกแต่งทั้ง 2 รูปแบบมาจากเงินออม ร้อยละ 64.1 กู้ธนาคารพร้อมห้องชุด ร้อยละ 67.4 และบัตรเครดิต ร้อยละ 19.4 ตามลำดับ โดยราคาของเครื่องเรือนคิดเป็น ร้อยละ 2.4-12.78 ของราคาห้องชุดพักอาศัย จากการวิเคราะห์การวางผังเครื่องเรือนภายในห้องพักอาศัยมีการจัดวางเครื่องเรือนอยู่ในตำแหน่งที่คล้ายคลึงกันตรงตามวัตถุประสงค์ที่ผู้ประกอบการวางผังไว้ แต่มีการใช้สอยที่แตกต่าง คือ โดยส่วนใหญ่ ร้อยละ 64 จะนำพื้นที่ที่ผู้ประกอบการออกแบบให้สำหรับวางโต๊ะทานอาหาร นำมาวางตู้รองเท้า หรือชั้นวางของอเนกประสงค์ ซึ่งไม่ตรงกับวัตถุประสงค์ของผู้ประกอบการที่จัดพื้นที่ไว้ให้ ปัญหาการใช้งานส่วนใหญ่เกิดจากเครื่องเรือนที่ผู้ประกอบการจัดไว้ให้ คือ 1.ตู้เสื้อผ้า มีขนาดเล็กเกินไปไม่ตอบรับการใช้งานตั้งแต่ 1 คนขึ้นไป 2.เคาน์เตอร์ครัว มีขนาดเล็กเกินไปใช้งานไม่สะดวกสำหรับคนที่ประกอบอาหาร3-4 ครั้ง/สัปดาห์ 3.ตู้ลอยเหนือเคาน์เตอร์ครัว มีขนาดเล็กเก็บของไม่พอ ในด้านความพึงพอใจจากการจัดให้มีเครื่องเรือนในปัจจุบันพบว่าผู้อยู่อาศัยที่จ้างบริษัทเข้ามาตกแต่งภายในมีความพึงพอใจมากกว่า ผู้อยู่อาศัยที่เลือกซื้อเครื่องเรือนด้วยตนเอง ดังนั้นจากข้อค้นพบดังกล่าวผู้วิจัยได้นำเสนอแนะแนวทางการจัดให้มีเครื่องเรือนในห้องชุดขนาดเล็กอย่างละเอียด โดยนำเสนอแนวทางการใช้พื้นที่ในแนวตั้งให้มีประสิทธิภาพสูงสุด และการปรับการจัดวางเครื่องเรือนในแนวนอนให้ตอบสนองกับการใช้งานของผู้อยู่อาศัย โดยรูปแบบดังกล่าวพัฒนามาจากความต้องการด้านการใช้พื้นที่ และความสามารถในการจ่ายของผู้อยู่อาศัยที่มีจำกัด จากรูปแบบของการจัดให้มีเครื่องเรือนดังกล่าว ผู้วิจัยได้จัดรูปแบบการจัดให้มีเครื่องเรือนไว้ตามระดับความสามารถในการจ่ายของผู้อยู่อาศัย 2 กลุ่มตามระดับรายได้ของผู้อยู่อาศัย เพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้ประกอบการ และเพื่อตอบสนองกับการใช้งาน รวมไปถึงความสามารถในการจ่ายของผู้อยู่อาศัยภายในห้องชุดขนาดเล็ก

วิทยานิพนธ์ (คพ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557