การวิจัยสหสัมพันธ์เชิงทำนายมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิต ความสัมพันธ์และอำนาจในการทำนายของปัจจัยได้แก่ ประสบการณ์การมีอาการ ความร่วมมือในการรักษาด้วยยาเคมีบำบัดและการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่มีทวารเทียมและได้รับเคมีบำบัด อายุ 18-59 ปี ที่มารับการรักษาที่หน่วยเคมีบำบัดของสถาบันมะเร็งแห่งชาติ โรงพยาบาลศิริราช โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และคณะแพทย์ศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช จำนวน 110 คน โดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามคุณภาพชีวิตแบบสอบถามประสบการณ์การมีอาการ แบบสอบถามความร่วมมือในการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด และแบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม แบบสอบถามมีค่าความเที่ยงเท่ากับ.85, .97, .86 และ .93 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและสถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหุคุณแบบแบบนำตัวแปรเข้าทั้งหมด ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้ 1. กลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่มีทวารเทียมและได้รับเคมีบำบัด มีคุณภาพชีวิตโดยรวมอยู่ในระดับสูง (Mean=79.60, SD=9.59) 2. ประสบการณ์การมีอาการมีความสัมพันธ์ทางลบกับคุณภาพชีวิตในระดับสูง (r =-.629, p< .01) การสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตในระดับปานกลาง (r=.316, p< .01) ความร่วมมือในการรักษาด้วยยาเคมีบำบัดไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่มีทวารเทียมและได้รับเคมีบำบัด 3. ประสบการณ์การมีอาการ ความร่วมมือในการรักษาด้วยาเคมีบำบัดและการสนับสนุนทางสังคมมีประสิทธิภาพในการทำนายคุณภาพชีวิตของกลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักที่มีทวารเทียมและได้รับเคมีบำบัดได้ร้อยละ 40 (R2 =.402) โดยสร้างสมการทำนายในรูปของคะแนนมาตรฐานได้ดังนี้ Zy= -.646 Zประสบการณ์การมีอาการ*+ .114 Zความร่วมมือในการรักษาด้วยาเคมีบำบัด+.026 Zการสนับสนุนทางสังคม

วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557