ข้อกำหนดความต้องการซอฟต์แวร์ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในหมู่วิศกรซอฟต์แวร์ว่าเป็นหนึ่งในเอกสารซอฟต์แวร์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากใช้เป็นเอกสารสัญญาระหว่างลูกค้าและผู้พัฒนา ในขั้นตอนวิศวกรรมความต้องการ ภาษาธรรมชาติมักจะถูกนำมาใช้ในการระบุความต้องการของผู้ใช้งาน แต่ด้วยลักษณะของภาษาธรรมชาตินั้นอาจจะก่อให้เกิดความกำกวม เพื่อลดปัญหานี้ยูเอ็มแอลมักจะนำมาประยุกต์ใช้เป็นเครื่องมือในการสร้างแบบจำลองซอฟต์แวร์ อย่างไรก็ตามการออกแบบแบบจำลองซอฟต์แวร์โดยใช้ยูเอ็มแอลจากความต้องการซอฟต์แวร์ที่อยู่ในรูปแบบประโยคภาษาธรรมชาตินั้น มักจะมีความซับซ้อนและในบางโครงการความต้องการของผู้ใช้งานนั้นอาจมีจำนวนมาก เป็นผลให้เกิดปัญหาที่สำคัญคือ การออกแบบแบบจำลองได้ไม่ครบถ้วนตามความต้องการของผู้ใช้งาน หรือขาดความต้องกันระหว่างแบบจำลอง ดังนั้นวิศวกรซอฟต์แวร์ควรให้ความสำคัญในการทวนสอบความต้องการในรูปแบบประโยคภาษาธรรมชาติและแบบจำลองให้มีคุณลักษณะที่ต้องการ เพื่อให้ได้เอกสารข้อกำหนดความต้องการซอฟต์แวร์ที่ดี งานวิจัยนี้นำเสนอวิธีการทวนสอบความต้องการซอฟต์แวร์ใน 2 ส่วนคือ ในรูปแบบประโยคภาษาธรรมชาติ และแบบจำลองซอฟต์แวร์ รวมถึงคำอธิบายของแบบจำลองให้มีคุณลักษณะที่ดีตามมาตรฐานไอทริปเปิ้ลอี 830 คือ ความไม่กำกวม ความต้องกัน และการตามรอย โดยใช้กฎที่สร้างจากส่วนประกอบย่อยและความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประกอบย่อย ของความต้องการที่อยู่ในรูปแบบภาษาธรรมชาติ ทั้งความต้องการเชิงฟังก์ชันและความต้องการเชิงโครงสร้าง และแบบจำลองซอฟต์แวร์เชิงฟังก์ชันและเชิงโครงสร้างที่สร้างจากยูเอ็มแอลคือ แผนภาพยูสเคสและแผนภาพคลาส และคำอธิบายของทั้งสองแผนภาพ รวมถึงได้พัฒนาเครื่องมือที่สร้างจากการประยุกต์ใช้กฎที่นำเสนอเพื่อใช้ในการทวนสอบความต้องการซอฟต์แวร์อย่างอัตโนมัติ ผลลัพธ์ที่ได้คือ รายงานข้อผิดพลาดของการระบุความต้องการ เพื่อให้ผู้พัฒนานำไปสนับสนุนการตัดสินใจเพื่อการแก้ไขข้อกำหนดความต้องการซอฟต์แวร์ต่อไป

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557