วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างมาตรวัดการวิเคราะห์และออกแบบเชิงวัตถุและความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ โดยใช้มาตรวัดการวิเคราะห์และออกแบบเชิงวัตถุจากแผนภาพคลาสและแผนภาพซีเควนซ์จำนวน 18 มาตรวัด เพื่อสร้างโมเดลการทำนายความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ที่สามารถทำนายได้ 3 ระดับ คือ ระดับยากปานกลาง และง่าย จากนั้นทำการออกแบบและทำการทดลองเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อนำไปสร้างโมเดลการทำนายความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ ด้วยวิธีการวิเคราะห์จำแนกกลุ่ม ระบบที่นำมาใช้ในการทดลองจำนวน 40 ระบบ แบ่งออกเป็น ระบบที่ใช้เป็นข้อมูลสอนสำหรับการสร้างโมเดลการทำนายจำนวน 35 ระบบ และระบบที่ใช้เป็นข้อมูลทดสอบสำหรับตรวจสอบความถูกต้องของโมเดลจำนวน 5 ระบบ ผู้วิจัยได้พัฒนาเครื่องมือสำหรับการคำนวณมาตรวัดและทำนายความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ด้วยภาษาจาวา ซึ่งข้อมูลนำเข้าสำหรับเครื่องมือที่พัฒนาขึ้นได้จากการสร้างแผนภาพคลาสและแผนภาพซีเควนซ์ด้วยโปรแกรมเรชันเนลโรสและแปลงแผนภาพให้อยู่ในรูปของเอกสารเอ็กซ์เอ็มแอลด้วยโปรแกรมยูนิซิสโรสเอ็กซ์เอ็มแอล ผลการทดลองพบว่ามาตรวัดการวิเคราะห์และออกแบบระบบเชิงวัตถุที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ มีจำนวน 14 มาตรวัด ได้แก่ มาตรวัด NC ANAUW ANMUW ANAsso NaggH MaxHAgg NGenH MaxDIT NOS WMBO ANRM ANDM ANET และ ANCM จากการตรวจสอบความถูกต้องในการทำนายของโมเดลการทำนายความสามารถในการบำรุงรักษาซอฟต์แวร์ที่ได้ พบว่าระบบจำนวน 3 ระบบจาก 5 ระบบสามารถทำนายอยู่ในกลุ่มที่ถูกต้อง คิดเป็น 60 เปอร์เซ็นต์