วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับการคิดวิจารณญาณของเยาวชนในศูนย์เยาวชน (2) เพื่อพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการคิดวิจารณญาณของเยาวชนในศูนย์เยาวชน (3) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการคิดวิจารณญาณของเยาวชนในศูนย์เยาวชน (4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจในการเข้าร่วมกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการคิดวิจารญาณของเยาวชนในศูนย์เยาวชน กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาระดับการคิดวิจารณญาณของเยาวชนในศูนย์เยาวชน คือ เยาวชนในศูนย์เยาวชนที่มีอายุ 15-25 ปี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรม แบบวัดระดับการคิดวิจารณญาณ แบบวัดความรู้ด้านการคิดวิจารณญาณ แบบวัดทัศนคติด้านการคิดวิจารณญาณ แบบวัดพฤติกรรมการคิดวิจารณญาณ แบบประเมินความพึงพอใจในการเข้าร่วมกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการคิดวิจารญาณ ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการคิดวิจารณญาณของเยาวชนในศูนย์เยาวชนอยู่ในระดับน้อยที่สุด 2. ผลของการพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการคิดวิจารณญาณของเยาวชนในศูนย์เยาวชนมีความเหมาะสม สอดคล้องกับวัตถุประสงค์และสามารถส่งเสริมให้เยาวชนมีการคิดวิจารณญาณ โดยมีรายละเอียดของกิจกรรมประกอบด้วยระยะเวลา กิจกรรม วัตถุประสงค์ เนื้อหาสาระการเรียนรู้ ขั้นตอนการจัดกิจกรรม สื่อ และการประเมินผลการจัดกิจกรรม ที่ใช้ในการจัดกิจกรรมที่หลากหลาย 3.(1) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยของระดับการคิดวิจารณญาณในระดับมากและสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความรู้ด้านการคิดวิจารณญาณสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยพฤติกรรมการคิดวิจารณญาณสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยทัศนคติด้านการคิดวิจารณญาณสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. กลุ่มทดลองมีความพึงพอใจในการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการคิดวิจารณญาณอยู่ในระดับมากที่สุด