วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อพัฒนากิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการความวิตกกังวลของเยาวชนในศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (2) เพื่อศึกษาผลการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการความวิตกกังวลของเยาวชนในศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการความวิตกกังวลของเยาวชนในศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น กลุ่มตัวอย่าง คือ เยาวชน ในศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร(ไทย-ญี่ปุ่น) จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรม แบบหาความต้องการในการเรียนรู้ แบบวัดความรู้ แบบวัดทักษะ แบบวัดทัศนคติในการจัดการความวิตกกังวล แบบวัดความวิตกกังวล ผลการวิจัยพบว่า และแบบประเมินผลการจัดกิจกรรม 1. กิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการความวิตกกังวลของเยาวชนในศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร ส่งผลให้เยาวชนสามารถจัดการกับความวิตกกังวลได้ 2. ผลการทดลองใช้กิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน คือ (1) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความรู้ในการจัดการความวิตกกังวลสูงกว่าก่อนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยทักษะในการจัดการความวิตกกังวลสูงกว่าก่อนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยทัศนคติในการจัดการความวิตกกังวลหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความวิตกกังวลหลังการทดลองต่ำกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. กลุ่มทดลองมีความพึงพอใจในการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการความวิตกกังวลของเยาวชนในศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานครอยู่ในระดับมากที่สุด