งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้โอโซนควบคุมคุณภาพน้ำในสระว่ายน้ำ ขนาด 25 เมตรของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ทดลองเติมโอโซนในน้ำสระว่ายน้ำปราศจากคลอรีนที่ได้เติมเชื้อ E. coli, S. aureus และ Ps. aeruginosa ปริมาณ 10⁷ CFU/ml แต่ละชนิดแยกกัน พบว่าเชื้อ E. coli และ Ps. aeruginosa มีอัตราการตายเร็วกว่า S. aureus โดยความเข้มข้นโอโซนละลายน้ำ 0.12-0.28 มิลลิกรัมต่อลิตร ลดเชื้อ E. coli และ S. aureus ลงได้ 7 log units และ 5-6 log units ตามลำดับ ในเวลา 1-2 นาที ความเข้มข้นโอโซนละลายน้ำ 0.11-0.17 มิลลิกรัมต่อลิตร ลดเชื้อ Ps. aeruginosa ลงได้ 7 log units ในเวลา 1-2 นาที โดยการเติมโอโซนที่อัตราการไหลของก๊าซโอโซนผสมสูงสุด คือ 2.5 ลิตรต่อนาที อย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 1 นาที มีความเข้มข้นโอโซนละลายในน้ำสระว่ายน้ำ 0.17 มิลลิกรัมต่อลิตร สามารถลดความขุ่นและสีในน้ำสระว่ายน้ำที่เติมเชื้อ E. coli, S. aureus และ Ps. aeruginosa ลงได้มากที่สุด โดยลดความขุ่นได้ 21.2, 9.4 และ 34.1% ตามลำดับ และลดสีของน้ำลงได้ 19.77, 18.97 และ 41.67% ตามลำดับ แต่ไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลง ของพีเอช และความกระด้าง ส่วน COD ของน้ำมีค่าลดลงเล็กน้อย เมื่อผสมน้ำอิ่มตัวด้วยโอโซนกับน้ำสระว่ายน้ำเติมเชื้อ S. aureus ปริมาณ 10⁷ CFU/ml ที่อัตราส่วน 1:2 1:4 และ 1:8 โดยปริมาตร พบว่าลดเชื้อลงได้ 5 log units, 3 log units และ 2 log units ตามลำดับ และเมื่อผสมน้ำอิ่มตัวด้วยโอโซน ที่อัตราการไหลของน้ำ 1 ลิตรต่อนาที กับน้ำสระว่ายน้ำเติมเชื้อ E. coli, S. aureus และ Ps. aeruginosa ปริมาณ 5×10² CFU/ml ที่อัตราการไหล 8 ลิตรต่อนาที ระยะเวลาสัมผัส 26 วินาที ไม่พบเชื้อจุลินทรีย์ทั้ง 3 ชนิดหลังการผสม ตรวจไม่พบโอโซนละลายในน้ำสระว่ายน้ำที่ผ่านการผสมกัน และตรวจพบก๊าซโอโซนในอากาศหลังการผสมของน้ำเท่ากับ 0.1 ppm โดยไม่เกินมาตรฐานของ WHO (2006) และมาตรฐาน ANSI (2009) กำหนด ดังนั้นการใช้โอโซนในการควบคุมคุณภาพน้ำสระว่ายน้ำจึงถือเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555