วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การศึกษาการบำบัดไอของไซลีนโดยใช้เครื่องกรองชีวภาพ 2 ชุดคือ ชุดที่มีตัวกลางหลักเป็นแกลบและกาบมะพร้าว โดยใช้ตะกอนจากโรงบำบัดน้ำเสียและปุ๋ยคอก เป็นแหล่งจุลินทรีย์และแหล่งอาหารของจุลินทรีย์ อัตราส่วนโดยปริมาตรระหว่างตัวกลางหลัก : ตะกอนจากโรงบำบัดน้ำเสีย : ปุ๋ยคอก เป็น 75 : 5 : 20 ในชุดการทดลองที่ตัวกลางหลักเป็นแกลบ เมื่อให้ระยะเวลาที่ไอของสารสัมผัสกับตัวกลางมีค่ามากกว่า 80 วินาที และช่วงความเข้มข้น 20-200 ppmv พบว่าประสิทธิภาพในการบำบัดไอของไซลีนมีค่าระหว่าง 92-100% เมื่อระยะเวลาที่ไอของสารสัมผัสกับตัวกลางเท่ากับ 80 วินาที และช่วงความเข้มข้น 200-1200 ppmv พบว่าประสิทธิภาพในการบำบัดไอของไซลีนมีค่าระหว่าง 7-30% ในชุดการทดลองที่ตัวกลางหลักเป็นกาบมะพร้าว เมื่อให้ระยะเวลาที่ไอของสารสัมผัสกับตัวกลางมากกว่า 65 วินาที และช่วงความเข้มข้น 20-200 ppmv พบว่าประสิทธิภาพในการบำบัดไอของไซลีนมีค่าระหว่าง 93-100% และช่วงความเข้มข้น 200-1200 ppmv พบว่าประสิทธิภาพในการบำบัดไอของไซลีนมีค่าระหว่าง 10-25% ความสามารถในการบำบัดไอของไซลีนโดยเฉลี่ยของทั้งสองชุดการทดลอง ตลอดการดำเนินการทดลองไม่แตกต่างกัน แต่ความสามารถสูงสุดในการบำบัดไอของไซลีนในชุดตัวกลาง ที่เป็นแกลบและกาบมะพร้าวมีค่า 20.30 และ 28.44 กรัมต่อลูกบาศก์เมตรตัวกลางต่อชั่วโมง ตามลำดับ ดังนั้นเครื่องกรองชีวภาพที่ใช้กาบมะพร้าวเป็นตัวกลางหลัก จึงมีความสามารถในการบำบัดไอของไซลีนได้ดีกว่า และมีความเหมาะสมมากกว่าเครื่องกรองชีวภาพที่ใช้แกลบเป็นตัวกลางหลัก