เหตุผลของการทำวิจัย : การดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะสมองเสื่อมอาจส่งผลต่อปัญหาสุขภาพจิตและปัญหาการนอนของผู้ดูแล การตระหนักและเข้าใจถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพการนอนของผู้ดูแลผู้ป่วยจะช่วยจัดการเพื่อลดภาระในการดูแลผู้ป่วยได้ วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาคุณภาพการนอนหลับและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ในผู้ดูแลผู้ป่วยภาวะสมองเสื่อม ที่คลินิกโรคสมองเสื่อม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ รูปแบบการวิจัย : การศึกษาวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง สถานที่ทำการศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ตัวอย่างและวิธีการศึกษา : เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ดูแลผู้ป่วยภาวะสมองเสื่อมจำนวน 84 คน ที่คลินิกโรคสมองเสื่อม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โดยการทบทวนเวชระเบียนและการสัมภาษณ์ผู้ดูแลผู้ป่วย เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย ด้วยแบบประเมินคุณภาพการนอนหลับ(PSQI)และแบบประเมินภาวะซึมเศร้า(HAM-D)ของผู้ดูแล แบบประเมินอาการทางจิตประสาทของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม(NPI-Q) แบบสอบถามความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วย (MBAI) แบบสอบถามความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันขั้นสูงของผู้ป่วย(CAI) วิเคราะห์ข้อมูลแบบunivariate analysisและmultivariate analysis เพื่อทดสอบปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพการนอนหลับในผู้ดูแลผู้ป่วย ผลการศึกษา : พบว่าผู้ดูแลมีคุณภาพการนอนหลับไม่ดีร้อยละ 90.5 โดยมีปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพการนอนหลับของผู้ดูแลคือ การดูแลผู้ป่วยเพศหญิง การมีระดับพุทธิปัญญาเสื่อมไม่รุนแรงหรือมีค่าคะแนน Thai Mental State Examination (TMSE)ที่สูง ผู้ป่วยที่มีอารมณ์หงุดหงิดหรืออารมณ์เปลี่ยนแปลงง่าย ผู้ป่วยที่มีพฤติกรรมทำซ้ำๆที่แปลกๆ เมื่อวิเคราะห์ด้วยlinear regression analysis พบว่ามี 3 ปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพการนอนที่ไม่ดี ได้แก่ การดูแลผู้ป่วยเพศหญิง คะแนนความซึมเศร้าจากแบบสอบถาม HAM-D และการมีภาวะโรคร่วมทางกายของผู้ดูแล สรุป : คุณภาพการนอนหลับของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมส่วนใหญ่อยู่ในระดับไม่ดี การค้นหาและให้การดูแลปัจจัยที่เกี่ยวข้องจะช่วยให้บุคลากรทางการแพทย์ให้การดูแลผู้ดูแลผู้ป่วยได้อย่างเหมาะสม

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555