วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรร ได้แก่ อายุ เพศ ความรุนแรงของโรค คุณภาพการนอนหลับเดิมก่อนเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ยาที่ได้รับขณะเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ความเหนื่อยล้า อาการหายใจลำบาก ความซึมเศร้า และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมต่อคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยโรคหัวใจที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล 2 แห่งทางภาคใต้ของประเทศไทย (โรงพยาบาลหาดใหญ่และโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี) กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคหัวใจที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาล จำนวน 150 คน คัดเลือกโดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถามประกอบด้วย 7 ส่วน คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดคุณภาพการนอนหลับ แบบประเมินความเหนื่อยล้า แบบประเมินอาการหายใจลำบาก แบบประเมินความซึมเศร้า และแบบประเมินเกี่ยวกับปัจจัยสิ่งแวดล้อม ได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และมีค่าความเที่ยงจากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค อยู่ในช่วง .88 ถึง .94 ของแบบประเมินทั้งหมด คะแนนคุณภาพการนอนหลับของผู้ป่วยโรคหัวใจในโรงพยาบาลอยู่ในช่วง 24-138 ซึ่งมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 86.95 (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 25.93) อาการหายใจลำบาก ความเหนื่อยล้า ความซึมเศร้า และคุณภาพการนอนหลับเดิมก่อนเข้ารับการรักษาโรงพยาบาล มีความสัมพันธ์ทางลบกับคุณภาพการนอนหลับอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = -.327, -.324, -.215 และ -.161 ตามลำดับ) คุณภาพการนอนหลับถูกทำนายโดย 4 ตัวแปร ได้แก่ อาการหายใจลำบาก ความเหนื่อยล้า คุณภาพการนอนหลับเดิมก่อนเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และความซึมเศร้า ร่วมกันพยากรณ์คุณภาพการนอนหลับของกลุ่มตัวอย่างได้ร้อยละ 19.9 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ <.05