การศึกษาการใช้ถิ่นที่อยู่ของไก่ฟ้าพญาลอ Lophura diardi Bonaparte, 1856 และไก่ป่าตุ้มหูขาว Gallus gallus gallus Linnaeus, 1758 ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน จังหวัดฉะเชิงเทรา เริ่มตั้งแต่เดือน มีนาคม 2554 ถึงเดือนมิถุนายน 2555 การศึกษาการใช้ถิ่นที่อยู่ของไก่ฟ้าพญาลอและไก่ป่าตุ้มหูขาวพบถิ่นที่อยู่ 3 รูปแบบคือ พื้นที่เกาะนอน พื้นที่หาอาหารและพื้นที่ทำรังวางไข่ ไก่ฟ้าพญาลอพบพื้นที่เกาะนอน 2 ที่ พื้นที่หาอาหาร 43 ที่ พื้นที่ทำรังวางไข่ 1 ที่ โดยพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในป่าดิบแล้ง มีระยะห่างจากจุดที่มีกิจกรรมของมนุษย์ระหว่าง 46-2,276 เมตร เมื่อทดสอบความแตกต่างระหว่างในฤดูสืบพันธุ์และนอกฤดูสืบพันธุ์ด้วยสถิติ Mann-Whitney U-test ของไก่ฟ้าพญาลอพบว่าพื้นที่หาอาหารมีความแตกต่างของปัจจัย อุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ ร้อยละของหญ้าปกคลุมพื้นที่และร้อยละของเมล็ดพืชในพื้นที่ ไก่ป่าตุ้มหูขาวพบพื้นที่เกาะนอน 40 ที่ พื้นที่หาอาหาร 20 ที่ และพื้นที่ทำรังวางไข่ 6 ที่ โดยพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในป่ารุ่นสองและป่าปลูกทดแทน มีระยะห่างจากจุดที่มีกิจกรรมของมนุษย์ระหว่าง 12-1,215 เมตร เมื่อทดสอบความแตกต่างระหว่างในฤดูสืบพันธุ์และนอกฤดูสืบพันธุ์ด้วยสถิติ Mann-Whitney U-test ของไก่ป่าตุ้มหูขาวพบว่าพื้นที่เกาะนอนมีความแตกต่างของปัจจัย ความชื้นสัมพัทธ์และความหนาแน่นไม้ยืนต้น พื้นที่หาอาหารของไก่ฟ้าพญาลอและพื้นที่หาอาหารของไก่ป่าตุ้มหูขาวเมื่อทดสอบความแตกต่างทางสถิติด้วยสถิต t-test พบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของปัจจัยความหนาแน่นของไม้ยืนต้น ความหนาแน่นไม้พื้นล่าง ความหนาแน่นเรือนยอด ความหนาแน่นในแนวดิ่ง ความสูงของใบไม้ทับถมบนพื้น ร้อยละของหญ้าปกคลุมพื้นที่ และร้อยละของเมล็ดพืชในพื้นที่ ผลการวิเคราะห์อาหารจากมูลของไก่ทั้งสองชนิดพบว่าไก่ฟ้าพญาลอและไก่ป่าตุ้มหูขาวมีความกว้างของวิถีชีวิตเรื่องอาหารมีค่าเท่ากับ 0.62 และ 0.83 ตามลำดับ มีความคล้ายคลึงกันของชนิดอาหารเท่ากับ 38% มีความแตกต่างระหว่างระยะที่พบไก่ฟ้าพญาลอถึงจุดที่มีกิจกรรมของมนุษย์กับระยะที่พบไก่ป่าตุ้มหูขาวถึงจุดที่มีกิจกรรมของมนุษย์ เมื่อทดสอบด้วย t-test พบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่ p=0.019

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555