การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความสามารถของสมการที่ใช้ทานายระดับยาแวนโคมัยซินในเลือด สมการที่นามาประเมินในการศึกษานี้ ได้แก่สมการของ Winter ME และ Matzke Methodโดยเป็นการศึกษาย้อนหลังในรูปแบบเชิงพรรณนา เก็บข้อมูลจากเวชระเบียนผู้ป่วยใน ที่เข้ารับการรักษา ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ระหว่างเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 ในกลุ่มผู้ป่วยที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป จานวนทั้งหมด 172 ราย แบ่งเป็นเพศชายร้อยละ 58.14 (100 คน) และเพศหญิงร้อยละ 41.86 (72 คน) โดยมีจานวนระดับยาแวนโคมัยซินในเลือดทั้งหมด 334 ค่า จากการศึกษาพบว่าเมื่อเปรียบเทียบระดับยาที่ทานายได้จากสมการ Winter ME และ Matzke Method (Predicted concentration) กับระดับยาแวนโคมัยซินที่วัดได้จริง (Observed concentration) มีค่าเฉลี่ยของความคลาดเคลื่อน (mean prediction error) เท่ากับ - 9.09 และ -4.88 มิลลิกรัม/ลิตรตามลาดับ และมีค่าเฉลี่ยของกาลังสองของความคลาดเคลื่อน (Mean Square Error) เท่ากับ 236.20 และ 146.12 มิลลิกรัม2/ลิตรตามลาดับ โดยสรุปแล้วความสามารถในการทานายระดับยาแวนโคมัยซินในเลือดโดยสมการ Matzke Method มีความใกล้เคียงกับระดับยาในเลือดที่วัดได้จริงมากกว่าการใช้สมการของ Winter ME และจะเห็นได้ว่าการคานวณระดับยาแวนโคมัยซินด้วยสมการทั้งสองมีความแตกต่างจากค่าที่วัดได้จริงอยู่มาก ซึ่งอาจเป็นผลมาจากข้อจากัดของสมการในการนามาใช้ในผู้ป่วยชาวไทย