โครงงานทางจิตวิทยานี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2556

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความไม่พึงพอใจในภาพลักษณ์ทางร่างกายกับความวิตกกังวลเกี่ยวกับภาพลักษณ์ทางร่างกายในการเข้าสังคมสังคมในวัยรุ่นชาย โดยมุ่งศึกษาว่าความสัมพันธ์นี้เปลี่ยนแปลงไปตามระดับความเมตตากรุณาต่อตนเองหรือไม่ กลุ่มตัวอย่างคือนิสิตชายที่กำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 275 คน โดยผู้เข้าร่วมการวิจัยตอบแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามความไม่พึงพอใจในภาพลักษณ์ทางร่างกาย (α = .89) แบบสอบถามความวิตกกังวลเกี่ยวกับภาพลักษณ์ทางร่างกายในการเข้าสังคม (α = .82) และแบบสอบถามความเมตตากรุณาต่อตนเอง (α = .89) ตามลำดับ โดยข้อมูลที่ได้รับถูกนำไปวิเคราะห์โดยใช้สถิติสหสัมพันธ์ทางสถิติแบบเพียร์สัน (Pearson’s product moment correlation coefficient) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (multiple regression analysis) โดยทดสอบความเมตตากรุณาต่อตนเองเป็นตัวแปรกำกับ ผลการวิจัยพบว่า 1) ความไม่พึงพอใจในภาพลักษณ์ทางร่างกายมีสหสัมพันธ์ทางบวกกับความวิตกกังวลเกี่ยวกับภาพลักษณ์ทางร่างกายในการเข้าสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (r = .48, p < .001, หนึ่งหาง) 2) ความเมตตากรุณาต่อตนเองกำกับความสัมพันธ์ระหว่างความไม่พึงพอใจในภาพลักษณ์ทางร่างกายและความวิตกกังวลเกี่ยวกับภาพลักษณ์ทางร่างกายในการเข้าสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (β = .19, p < .001, หนึ่งหาง) แต่อย่างไรก็ตามทิศทางของความสัมพันธ์ของความไม่พึงพอใจในภาพลักษณ์ทางร่างกายและความวิตกกัวลเกี่ยวกับภาพลักษณ์ทางร่างกายในการเข้าสังคม ระหว่างกลุ่มที่มีความเมตตากรุณาต่อตนเองสูงและต่ำไม่เป็นไปตามที่คาดไว้ โดยผู้ที่มีความเมตตากรุณาต่อตนเองสูง ความสามารถในการทำนายของความไม่พึงพอใจทางร่างกายทำนายความวิตกกังวลเกี่ยวกับภาพลักษณ์ทางร่างกายในการเข้าสังคม (β = .67, p < .001) เมื่อเปรียบเทียบกับผู้ที่มีความเมตตากรุณาต่อตนเองต่ำ (β = .29, p < .01)