วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมยกพวกตีกันระหว่างสถาบันของนักเรียนอาชีวศึกษาชาย ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนอาชีวศึกษาชาย จำนวน 300 คน โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่มีพฤติกรรมยกพวกตีกันระหว่างสถาบัน จำนวน 150 คน และกลุ่มที่ไม่มีพฤติกรรมยกพวกตีกันระหว่างสถาบัน จำนวน 150 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดความก้าวร้าว แบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเอง แบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเองตามกลุ่ม แบบวัดเชาวน์อารมณ์ แบบวัดการเป็นอิสระจากบรรทัดฐานของกลุ่มเพื่อน และแบบวัดอิทธิพลของสื่อต่อการยกพวกตีกัน การวิเคราะห์ข้อมูลทำขึ้นโดยใช้สถิติการจำแนกกลุ่ม (Discriminant Analysis) ด้วยวิธีการคัดเลือกตัวแปรเข้าสมการจำแนกกลุ่มแบบ Stepwise โดยใช้การทดสอบค่าสถิติ Wilks’ Lambda เป็นเกณฑ์ในการคัดเลือกตัวแปรที่ช่วยจำแนกกลุ่มตัวอย่างที่มีและไม่มีพฤติกรรมยกพวกตีกันระหว่างสถาบันออกจากกัน ผลการวิจัย แสดงว่า มีปัจจัยที่ทดสอบสี่ปัจจัยที่สามารถจำแนกกลุ่มตัวอย่างที่มีและไม่มีพฤติกรรมยกพวกตีกันระหว่างสถาบันออกจากกัน ปัจจัยเหล่านี้ ได้แก่ ความก้าวร้าว การเป็นอิสระจากบรรทัดฐานของกลุ่มเพื่อน การเปิดรับอิทธิพลของสื่อต่อการยกพวกตีกัน และเชาวน์อารมณ์ของกลุ่มตัวอย่าง โดยทั้งสี่ปัจจัยสามารถจำแนกความแตกต่างระหว่างกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 และมีความถูกต้องในการพยากรณ์อำนาจจำแนกรวมร้อยละ 80.0