วิทยานิพนธ์ (วศ.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาผลของโบรอนและสตรอนเชียมต่อการปรับขนาดเกรนของโลหะเงินผสมเกรด 950 เพื่อศึกษาสมบัติทางกลโดยเติมโบรอนตั้งแต่ 1.8 – 10.7 ppm และหรือร่วมกับสตรอนเชียม 140 – 570 ppb การเปลี่ยนแปลงโบรอนในเงินผสมทองแดง ซิลิคอน สังกะสี และ ดีบุก ในช่วง 1.7 – 10.7 ppm ทำให้ขนาดเกรนลดลงจาก 1.1 mm เป็น 0.62 – 0.77 mm โดยปริมาณโบรอนที่เหมาะสมสำหรับการลดขนาดเกรนเงินอยู่ในช่วง 2.9-4.2 ppm เพื่อป้องกันการเกิดสารประกอบสีขาวที่ผิวชิ้นงาน และทำให้ขนาดเกรนลดลงจาก 1.1 mm เป็น 0.62 – 0.77 mm และเพิ่มความแข็งแรงดึงสูงสุดจาก 172.4 MPa เป็น 199 – 210 MPa ในโลหะเงินผสมทองแดงการเติมโบรอนเพื่อลดขนาดเกรนจำเป็นต้องเติมควบคู่กับซิลิคอน อนุภาคที่คาดว่าส่งผลลดขนาดเกรนคืออนุภาคของโลหะเงินผสมทองแดงซึ่งมีขนาดประมาณ 20 นาโนเมตร ระยะห่างระหว่างอนุภาค 50 – 100 นาโนเมตรเรียงตัวตามรอยต่อเกรนทำให้ขัดขวางการขยายตัวของเกรน การเติมโบรอนร่วมกับสตรอนเชียมในเงินเกรด 950 ลดขนาดเกรน จากเดิม 0.62 – 0.77 mm เป็น 0.43 – 0.45 mm แต่ยังคงมีค่าความแข็งแรงดึงสูงสุดอยู่ในช่วงเดิมคือ 196 – 216 MPa โดยมีปริมาณโบรอน 2.6 – 3.9 ppm สตรอนเชียม 140 –570 ppb