วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาปริมาณของสังกะสีที่เหมาะสมในโลหะประสานทองคำ 14 กะรัตเพื่อศึกษาวิธีการวัดคุณสมบัติด้านการเปียกในโลหะประสานทอง 14 กะรัต โดยปรับเปลี่ยนช่วงของปริมาณสังกะสีตั้งแต่ 0-10% ทองคำ ปริมาณ 58.5% (ประมาณ 14 กะรัต) ปริมาณเงินและทองแดงในสัดส่วน 1 ต่อ 1 และวิธีการหล่อโลหะประสานทองทำโดยผสมทองแดงและสังกะสีเข้าด้วยกันเป็นโลหะผสมมาสเตอร์ (Master Alloy) เพื่อลดการสูญเสียของสังกะสีในปริมาณหนึ่ง และนำโลหะผสมมาสเตอร์หลอมกับทองคำและเงินในอัตราส่วนต่างๆ กัน ได้เป็นโลหะประสานทอง งานวิจัยทดสอบหาคุณสมบัติด้านการเปียก (Wettability) ด้วยวิธีทดสอบแบบ Sessile Drop จะได้ค่ามุมสัมผัสและแรงตึงผิว ทดสอบหาจุดหลอมเหลว ความแข็ง (Hardness) ความแข็งแรง (Strength) และวัดค่าสีของโลหะประสานทอง พบว่า การหลอมโลหะประสานทองที่มีปริมาณสังกะสีสูงเกิน 10% จะเกิดปัญหาด้านการหล่อทำให้ควบคุมการหลอมได้ยาก ด้านจุดหลอมเหลวเมื่อเติมสังกะสีจะช่วยลดจุดหลอมเหลวได้ คือที่ประมาณสังกะสี 10% จุดหลอมเหลวประมาณ 720 องศาเซลเซียส ในขณะที่ถ้าไม่เติมสังกะสีได้จุดหลอมเหลวประมาณ 810 องศาเซลเซียส ด้านคุณสมบัติการเปียก เมื่อเติมสังกะสีจะลดมุมสัมผัสและแรงตึงผิวไปได้ในปริมาณที่สูงมาก คือเมื่อไม่เติมสังกะสีจะมีค่ามุมสัมผัสประมาณ 145 องศาและแรงตึงผิวประมาณ 1092 mN/m เมื่อเติมสังกะสีประมาณ 10% มุมสัมผัสจะมีค่าน้อยกว่า 60 องศาและค่าแรงตึงผิวนั้นต่ำมากจนไม่สามารถวัดค่าได้ ด้านความแข็งและความแข็งแรงพบว่าเมื่อเติมสังกะสีในปริมาณต่ำจะไม่ส่งผลต่อความแข็งและความแข็งแรง แต่ถ้ามีสังกะสีในปริมาณสูงประมาณ 10% ขึ้นไปจะทำให้มีความแข็งและความแข็งแรงสูงขึ้นมาก และสังกะสียังมีผลทำให้คุณสมบัติด้านสีของโลหะประสานทองเปลี่ยนไป คือทำให้มีสีซีดลง