วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

วิทยานิพนธ์เรื่อง “ชนชั้นกลางและประชาธิปไตย: มุมมองเชิงเปรียบเทียบประเทศไทยและ ฟิลิปปินส์” มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการพิสูจน์แนวคิดเรื่อง การขยายตัวของชนชั้นกลางกับบทบาทในการช่วยผลักดันกระบวนการประชาธิปไตย โดยมีคำถามในการศึกษาคือ ชนชั้นกลางของไทยและฟิลิปปินส์แสดงบทบาทในการผลักดันให้เกิดพัฒนาการในกระบวนการประชาธิปไตยหรือไม่ โดยใช้วิธีการศึกษาเปรียบเทียบระหว่างประเทศไทยและฟิลิปปินส์ ในช่วงเวลาภายหลังจากเข้าสู่ระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยในปี พ.ศ. 2475 ของไทยและ ปี ค.ศ. 1946 ของฟิลิปปินส์ จากการวิเคราะห์บทบาทการมีส่วนร่วมของชนชั้นกลางตั้งแต่เปลี่ยนแปลงระบอบปกครองมาสู่ระบอบประชาธิปไตยของทั้งไทยและฟิลิปปินส์ ผลการศึกษาพบว่า ชนชั้นกลางในประเทศไทยและฟิลิปปินส์มีการแสดงบทบาทที่หลากหลายทั้งสนับสนุนผลักดันการพัฒนากระบวนการประชาธิปไตยของประเทศในแง่ของการต่อต้านระบอบเผด็จการ แต่ในบางเหตุการณ์มีการ “ถูกมองว่า” ทวนกระแสประชาธิปไตย โดยการหันไปสนับสนุนการใช้การแทรกแซงทางการเมืองจากองค์กรอื่น เช่น เหตุการณ์ช่วงก่อนรัฐประหาร พ.ศ. 2549 ของไทย และเหตุการณ์ช่วงการต่อต้านประธานาธิบดีโจเซฟ เอสตราด้า (Joseph Estrada) ในช่วงปี ค.ศ. 2001 ของฟิลิปปินส์เป็นต้นมา