วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้ศึกษาประสิทธิภาพ อัตราการบำบัดและค่าจลนพลศาสตร์ในการบำบัดน้ำเสียจริงจากโรงงานไม้อัดแผ่นเรียบที่ผ่านกระบวนการบำบัดน้ำเสียแบบไร้อากาศ มาบำบัดต่อด้วยกระบวนการแอคติเวทเต็ดสลัดจ์ ทำการทดลองโดยใช้อัตราการไหลคงที่ 8 ลิตรต่อวัน ใช้ถังเติมอากาศขนาด 5 ลิตรในการแปรค่าอายุสลัดจ์ 0.4 0.7 1.03 และ 1.62 วัน และใช้ถังขนาด 10 ลิตรสำหรับค่าอายุสลัดจ์ 6.1 10.4 10.6 และ 15.5 วัน โดยวิเคราะห์ ค่าพีเอช ออกซิเจนละลาย ซีโอดีทั้งหมด ซีโอดีละลาย ของแข็งแขวนลอย ของแข็งแขวนลอยระเหยได้ ของแข็งทั้งหมด และส่องกล้องจุลทรรศน์ ผลการทดลองพบว่า ถังตกตะกอนมีประสิทธิภาพไม่เพียงพอทำให้ตะกอนหลุดออกจากระบบปริมาณมาก ส่งผลให้อายุสลัดจ์จริงมีค่า 0.4 0.7 1.03 1.62 6.1 10.4 10.6 และ 15.5 วัน หรือคิดเป็น 54.6% ของค่าที่กำหนด (0.5 1 2 5 10 15 20 และ 30 วัน) โดยในช่วงแรกน้ำเสียเข้าระบบมีซีโอดีทั้งหมดเฉลี่ย 7,040±6.80 มก./ล. ซีโอดีละลายเฉลี่ย 6,240±70 มก./ล. อัตราการบำบัดซีโอดีทั้งหมดและซีโอดีละลายที่อายุสลัดจ์ 1.62 วัน มีค่าสูงสุดเท่ากับ 4.21±0.10 และ 4.85±0.41 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีละลายที่อายุสลัดจ์ 1.62 วัน มีค่าสูงสุด 48% และที่อายุสลัดจ์ 0.4 0.7 และ 1.03 วัน มีค่า เท่ากับ 24% 26% และ 43% ตามลำดับ และค่า SVI อยู่ในช่วง 25-92 มล./ก. ซึ่งบอกถึงการตกตะกอนที่ดีแต่เนื่องจากมีการทิ้งสลัดจ์มากเกินไป ทำให้ระบบมีจุลินทรีย์ไม่เพียงพอต่อการบำบัดน้ำเสีย จึงส่งผลต่อประสิทธิภาพการบำบัด ในช่วงที่ 2 พบว่าน้ำเสียเข้าระบบมีซีโอดีทั้งหมดเฉลี่ย 4,324±34 ซีโอดีละลายเฉลี่ย 4,237±4 มก./ล. อัตราการบำบัดซีโอดีทั้งหมดและซีโอดีละลายที่อายุสลัดจ์ 6.1 วัน มีค่าสูงสุด เท่ากับ 1.45±0.06 และ 2.01±0.09 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ในส่วนประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีละลายที่อายุสลัดจ์ 6.1 วัน มีค่าสูงสุด 59% และที่อายุสลัดจ์ 10.4 10.6 และ 15.5 วัน มีค่าใกล้เคียงกัน เท่ากับ 51% 48% และ 48% ตามลำดับ ในช่วงนี้ค่า SVI มีค่าอยู่ในช่วง 125-190 มล./ก. ซึ่งบอกถึงการตกตะกอนที่ดีพอใช้ เนื่องจากเกิดปัญหาต่างๆ เช่น Sludge Bulking ส่งผลให้มีสลัดจ์หลุดออกมากกับน้ำทิ้ง น้ำที่ผ่านการบำบัดยังมีค่าซีโอดีสูงและมีสีดำ ซึ่งสูงกว่าค่ามาตรฐานน้ำทิ้ง จึงควรนำไปใช้ใหม่ เช่น นำไปรดน้ำ หรือหาทางบำบัดด้วยวิธีอื่นต่อไป การศึกษาค่าจลนพลศาสตร์พบว่าค่าสัมประสิทธิ์การเจริญเติบโตของจุลินทรีย์มีค่า 0.15 มก.เซลล์ซีโอดี/มก.ซีโอดี น้ำเสียมีค่าซีโอดีที่ไม่สามารถย่อยสลายได้ทางชีวภาพอยู่ที่ประมาณ 22% และพบว่าอัตราการบำบัดซีโอดีเป็นปฎิกิริยาอันดับหนึ่ง ตามความเข้มข้นของซีโอดีออกที่ย่อยสลายได้ โดยมีค่าคงที่ (k1) ของปฏิกิริยาเท่ากับ 0.0012 ล.ต่อมก.ของแข็งแขวนลอยต่อวัน