วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาค่าจลนพลศาสตร์ของการบำบัดน้ำเสียชุมชนจริงของไทย ด้วยระบบเอเอสและสร้างแบบจำลองของโรงบำบัดน้ำเสียช่องนนทรี ซึ่งจากการทดลองเบื้องต้นโดยใช้น้ำเสียจากโรงบำบัดน้ำเสียช่องนนทรี พบว่ามีค่าซีโอดีที่ไม่สามารถย่อยสลายทางชีวภาพสูงถึง 80% ซึ่งไม่เหมาะแก่การนำมาใช้ทดลอง ดังนั้น น้ำเสียจากโรงอาหาร คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงถูกนำมาใช้ในการทดลองแทน โดยใช้เชื้อสลัดจ์จากโรงบำบัดน้ำเสียช่องนนทรี การทดลองเป็นแบบแบตซ์ มีค่าซีโอดีเริ่มต้นประมาณ 30-800 มก./ล. และทดลองโดยใช้เชื้อสลัดจ์ความเข้มข้นสูง (500-900 มก./ล.) และใช้เชื้อสลัดจ์ความเข้มข้นต่ำ (30 มก./ล.) พบว่า ค่าสัมประสิทธิ์การเจริญเติบโตของจุลชีพมีค่าเท่ากับ 0.25 มก. เซลล์ซีโอดี/มก. ซีโอดี ส่วนค่าจลนพลศาสตร์ที่วิเคราะห์โดยใช้สมการแบบไม่เชิงเส้นของ Monod, สมการเชิงเส้นของ Hanes และการจำลองด้วยโปรแกรม AQUASIM พบว่าค่าที่เหมาะสมแก่การนำไปใช้งานมากที่สุดคือ ค่าจลนพลศาสตร์ที่ได้จากการจำลองด้วย AQUASIM ซึ่งได้แก่ mu [subscript mH] เท่ากับ 2.35 1/วัน และ K[subscript SH] เท่ากับ 166 มก./ล. โดยมีค่าความผิดพลาดมาตรฐานต่ำกว่า 10% ของความเข้มข้นซีโอดีเริ่มต้น ค่าจลนพลศาสตร์ที่ได้เมื่อนำไปใช้จำลองระบบบำบัดน้ำเสียช่องนนทรีที่สร้างขึ้นด้วย AQUASIM พบว่าสอดคล้องกับข้อมูลจากโรงบำบัดน้ำเสียช่องนนทรี และน้ำทิ้งจากโรงบำบัดที่ได้จากแบบจำลองมีสัดส่วนของค่าซีโอดีที่ไม่สามารถย่อยสลายทางชีวภาพ สูงกว่า 80% ของค่าซีโอดีทั้งหมด.