วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการเล่าเรื่องที่โจดิ ปีโคลต์ใช้ในการนำเสนอปัญหาอันสลับซับซ้อนของเด็กและเยาวชนในสังคมอเมริกันร่วมสมัยในนวนิยายเรื่อง เพลน ทรูท์ (2000) เพอร์เฟค แมตช์ (2002) มาย ซิสเตอรส์ คีปเปอร์ (2004) แวนิชิง แอ็กตส์ (2005) เดอะ เทนท์ เซอร์เคิล (2006) ไนน์ทีน มินิตส์ (2007) และ แฮนเดิล วิท แคร์ (2009) การศึกษาแสดงให้เห็นว่าโจดิ ปีโคลต์ใช้กลวิธีการเล่าเรื่องโดดเด่นสองแบบ แบบแรกคือการใช้ผู้เล่าเรื่องมากกว่าหนึ่งคนสลับสับเปลี่ยนกันเล่าปัญหาในมุมมองของตนเอง แบบที่สองคือการใช้การสลับลำดับเวลาเพื่อเผยให้เห็นภูมิหลังของตัวละครและเหตุปัจจัยที่ส่งผลต่อปัญหาในนวนิยาย ผู้ประพันธ์ใช้กลวิธีการเล่าสองแบบนี้นำเสนอปัญหาของเด็กและเยาวชนร่วมสมัย คือ ความเจ็บป่วย ความพิการ ความรุนแรงในโรงเรียน การถูกล่วงละเมิดทางเพศ การตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์ การทำร้ายตัวเอง และการฟ้องร้องพ่อแม่ การศึกษากลวิธีการเล่าเรื่องที่โจดิ ปีโคลต์ใช้ในนวนิยายทั้ง 7 เรื่องเผยให้เห็นปัญหาของเด็กและเยาวชนในสังคมอเมริกันร่วมสมัย