วิทยานิพนธ์ (ศป.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยและสร้างสรรค์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานโยบายและรูปแบบกิจกรรมทางการศึกษาในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ เพื่อสร้างสรรค์หน่วยเคลื่อนที่ของฐานความรู้นิทรรศการศิลปะที่เป็นนวัตกรรมการพัฒนาศิลปวิจักษณ์ของผู้ชม และเพื่อสร้างกิจกรรมทางการศึกษาที่พัฒนาความรู้ความเข้าใจในศิลปะซึ่งจะช่วยขับเคลื่อนวงการศิลปะให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน ผู้วิจัยได้ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับความสำคัญ การจัดการและบทบาททางการศึกษาในพิพิธภัณฑ์ เพื่อตั้งคำถามในการวิจัยสำหรับเก็บข้อมูลจากผู้อำนวยการ ภัณฑารักษ์ หรือเจ้าหน้าที่การศึกษาของพิพิธภัณฑ์ศิลปะและหอศิลป์ และได้ศึกษาทฤษฎีการเรียนรู้ของบลูม ศิลปศึกษาแบบมีหลักเกณฑ์เป็นพื้นฐาน ประสบการณ์กับการเรียนรู้ ทฤษฎีการสื่อสารในบริบทพิพิธภัณฑ์ศิลปะ และการศึกษาผู้ชม เพื่อตั้งคำถามในการวิจัยสำหรับเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างประชากร ผลการวิจัยนำสู่การสร้างสรรค์ผลงาน นวัตกรรมที่สร้างขึ้นจึงเป็นการผสมผสานสิ่งที่เป็นนามธรรม ได้แก่ แนวคิด ทฤษฎีต่างๆ และสิ่งที่เป็นรูปธรรม ได้แก่ ตัวโครงสร้างหน่วยเคลื่อนที่ ภาพผลงานศิลปะภาพเหมือนบุคคล คำอธิบายผลงาน แผ่นพับ แอปพลิเคชันบนแทบเล็ต กิจกรรมศิลปะปฏิบัติ กิจกรรมพัฒนาศิลปวิจักษณ์ และเกมจับคู่ จากการวัดผลการสร้างสรรค์สรุปได้ว่านวัตกรรมเป็นการบูรณาการการเรียนรู้ศิลปะ 4 ด้าน คือ ศิลปะปฏิบัติ สุนทรียศาสตร์ ศิลปวิจารณ์ และประวัติศาสตร์ศิลปะ และกระตุ้นการเรียนรู้ศิลปะตามทฤษฎีของบลูม คือ ด้านพุทธิพิสัย จิตพิสัย และทักษะพิสัย ถือเป็นการวิจัยและสร้างสรรค์ที่ตรงตามวัตถุประสงค์ทุกประการ