วิทยานิพนธ์ (ศป.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

บทประพันธ์เพลง “อีสานซิมโฟนิกแวริเอชัน สำหรับคณะนักร้องประสานเสียงและวงดุริยางค์”บทนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากท่วงทำนองดนตรีพื้นบ้านภาคอีสาน ซึ่งผู้ประพันธ์ได้ประพันธ์ดนตรีจากทำนองเพลงกลอนลำสั้น อีสานเขียว และประพันธ์คำร้องขึ้นใหม่เพื่อถ่ายทอดสุนทรียภาพแห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นอกจากนั้นแล้ว เสียงของไซโลโฟน (Xylophone) และเครื่องดนตรีชนิดอื่นๆ ที่ประกอบอยู่ในวงดุริยางค์และการขับร้องประสานเสียงก็ได้ถูกนำมาผสมผสานเพื่อให้มีความโดดเด่นในการแสดงถึงเอกลักษณ์ของความเป็นดนตรีอีสานผ่านทางเครื่องดนตรีตะวันตก ผลงานการประพันธ์เพลงได้แบ่งออกเป็น 3 กระบวน ดังต่อไปนี้ กระบวนที่ 1 (จังหวะเร็ว) เป็นปฐมบทแห่งความพิเศษของดนตรีอีสาน ที่ได้แสดงถึงความมีชีวิตชีวาผ่านเสียงการขับร้องประสานเสียงและวงดุริยางค์ นอกจากนี้ผู้ประพันธ์ยังได้เพิ่มเติมอรรถรสของดนตรีบทนี้ด้วยเทคนิคการใช้มิวท์(Mute)เป็นบางช่วงของทรัมเป็ต(Trumpet)และฮอร์น(Horn) กระบวนที่ 2 (จังหวะเร็วปานกลาง) ในกระบวนนี้มีลักษณะการประพันธ์แบบเฮเทโรโฟนี(Heterophony) เป็นหลักตลอดทั้งกระบวน โดยใช้รูปแบบของการเปลี่ยนบททำนองผ่านการขับร้องประสานเสียงและวงดุริยางค์ กระบวนที่ 3 (จังหวะค่อนข้างเร็ว) ในกระบวนนี้มีการนำเทคนิคการประสานเสียงแบบครึ่งเสียง(Chromaticism) มาดัดแปลงและนำมาใช้เป็นจุดเด่นของทั้งกระบวน แฝงไว้ซึ่งอรรถรสของท่วงทำนองแห่งวัฒนธรรมอีสานที่ได้ออกแบบไว้อย่างเหมาะสม เพื่อให้เป็นจุดเด่นของบทประพันธ์อันน่าตื่นตาตื่นใจในกระบวนนี้