วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

โรคไลเคนแพลนัสเป็นโรคผิวหนังแบบเรื้อรังที่ทำให้เกิดการอักเสบเรื้อรังของเยื่อเมือกช่องปาก ในปัจจุบันยาคอร์ติโคสเตียรอยด์เฉพาะที่เป็นที่ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายเพื่อลดการอักเสบและความเจ็บปวดในผู้ป่วยกลุ่มนี้ หนึ่งในผลข้างเคียงที่เกิดจากการใช้ยาดังกล่าวคือผู้ป่วยเกิดความเสี่ยงที่จะเกิดการติดเชื้อราแคนดิดาในช่องปากขึ้นนั้น ในปัจจุบันผลการวิจัยที่แสดงให้เห็นว่าผู้ที่ได้รับการแนะนำวิธีการดูแลสุขภาพช่องปากที่ถูกต้องเหมาะสมจะส่งผลให้จำนวนของเชื้อที่ก่อให้เกิดโรคติดเชื้อในช่องปากลดลงได้ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการให้ทันตสุขศึกษาในผู้ป่วยโรคไลเคนแพลนัสในช่องปากที่ได้รับการรักษาด้วยยาฟลูโอซิโนโลนอะเซทโทไนด์ ความเข้มข้นร้อยละ 0.1 ต่อการพบเชื้อราแคนดิดาในช่องปาก โดยการตรวจหาเชื้อราแคนดิดาด้วยวิธีอิมพรินท์และตัวอย่างน้ำลายบางส่วน รวมถึงการตรวจวัดดัชนีแผ่นคราบจุลินทรีย์ก่อนและหลังการให้ทันตสุขศึกษาในเดือนที่ 1 และ 3 ผลการศึกษาพบว่าดัชนีแผ่นคราบจุลินทรีย์ช่วงก่อนและหลังการให้ทันตสุขศึกษามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P0.05) แม้ว่าการให้ทันตสุขศึกษาจะมีประสิทธิภาพในการลดแผ่นคราบจุลินทรีย์ แต่ไม่มีผลต่อการปรากฏของเชื้อราแคนดิดาในช่องปากของผู้ป่วยไลเคนแพลนัสที่ได้รับการรักษาด้วยยาฟลูโอซิโนโลน อะเซทโทไนด์ ความเข้มข้นร้อยละ 0.1