วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

ไตอักเสบลูปัสเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบได้บ่อยในผู้ป่วยเอสแอลอี ซึ่งทำให้อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยโรคนี้สูงขึ้นจากสาเหตุการติดเชื้อและการกำเริบของโรค เป้าหมายสำคัญในการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคไตอักเสบลูปัส คือ การป้องกันการกำเริบของโรคโดยการชะลอความเสื่อมและส่งเสริมการทำหน้าที่ของไต ซึ่งสามารถทำได้โดยการควบคุมปัจจัยที่เกี่ยวข้องต่อการกระตุ้นให้เกิดการกำเริบของโรค การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อการกำเริบของโรคในผู้ป่วยไตอักเสบลูปัส เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์เปรียบเทียบแบบมีกลุ่มควบคุม (case-control) ศึกษาในผู้ป่วยนอกโรคไตอักเสบลูปัสที่มารับการรักษา ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย และโรงพยาบาลนพรัตนราชธานี ระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ.2556 – 31 มกราคม พ.ศ.2557 จำนวน 169 คน ประกอบด้วย กลุ่มศึกษา 74 คน และกลุ่มควบคุม 95 คน เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ผู้ป่วย วิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อการกำเริบของโรคด้วยสถิติ Chi-square หาสัดส่วนแต้มต่อและช่วงความเชื่อมั่นที่ 95% โดยใช้สถิติถดถอยโลจิสติกส์ ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อการกำเริบของโรคไตอักเสบลูปัส คือ ระดับความดันโลหิต (adjusted OR = 3.12, 95% CI = 1.00-9.71) ภาวะติดเชื้อ (adjusted OR = 3.12, 95% CI = 1.38-7.03) ระบบอวัยวะที่แสดงอาการ (adjusted OR = 3.10, 95% CI = 1.46-6.53) ความไม่ร่วมมือในการรักษา (adjusted OR = 3.26, 95% CI = 1.42-7.52) และความเครียด (adjusted OR = 4.11, 95% CI = 1.75-9.68) ดังนั้น ควรให้ความสนใจในปัจจัยดังกล่าว เพื่อเป็นการเฝ้าระวัง ป้องกันการกำเริบของโรค และเพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของผู้ป่วยไตอักเสบลูปัส