วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วิทยานิพนธ์เล่มนี้มุ่งศึกษาถึงกฎหมายเลือกตั้งที่เกี่ยวกับการควบคุมการปิดประกาศและติดแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง ลักษณะปัญหาทางกฎหมายไม่ว่าจะเป็นในรัฐธรรมนูญ กฎหมายระดับพระราชบัญญัติ ระเบียบ และประกาศของคณะกรรมการการเลือกตั้งเพื่อวิเคราะห์หลักเกณฑ์และแนวทางการบังคับใช้กฎหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป จากการศึกษาพบปัญหาบางประการ กล่าวคือ 1) ผู้สมัครรับเลือกตั้งมิได้นำประกาศ หรือแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งที่แสดงนอกที่เลือกตั้งออก แม้บทบัญญัติกฎหมายจะห้ามโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งนับตั้งแต่ 18.00 นาฬิกาของวันก่อนวันเลือกตั้งหนึ่งวันจนสิ้นสุดวันเลือกตั้งก็ตาม 2) ปัญหาหลักเกณฑ์การกำหนดสถานที่ห้ามปิดประกาศและติดแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งบริเวณสถานที่สาธารณะต่าง ๆ 3) ความเหมาะสมของบทบัญญัติในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ.2550 ที่มีข้อกำหนดห้ามปิดประกาศหรือติดแผ่นป้ายเกี่ยวกับการเลือกตั้งในที่ของเอกชน ซึ่งจะเห็นได้ว่าแตกต่างกับพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ.2545 ที่สามารถกระทำได้หากเจ้าของหรือผู้ครอบครองทรัพย์สินอนุญาต 4) ปัญหาการกำหนดข้อห้ามบางประการของวิธีการหาเสียงโดยการปิดประกาศและติดแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงไว้ในระเบียบและประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง ดังนั้น เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว ผู้เขียนจึงเสนอแนะให้ 1) เพิ่มข้อกำหนดให้ชัดเจนในประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้งโดยกำหนดระยะห่างจากที่เลือกตั้งที่จะปิดประกาศหรือติดแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งได้ และควรระบุให้ชัดเจนว่าหากเป็นการโฆษณาหาเสียงที่ได้แสดงไว้โดยชอบก่อนช่วงเวลาที่กฎหมายต้องห้ามหาเสียงการกระทำนั้นไม่เป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย 2) ควรกำหนดให้รัฐเป็นผู้จัดสถานที่ปิดประกาศและติดแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง และไม่ควรกำหนดให้ติดแผ่นป้ายโฆษณาหาเสียงบริเวณถนนสาธารณะ ที่สาธารณะ หรือสาธารณสถานอื่นของรัฐได้ทั่วไปดังเช่นในปัจจุบัน 3) ควรปรับปรุงหลักเกณฑ์ของกฎหมายเลือกตั้งท้องถิ่นโดยห้ามปิดประกาศและติดแผ่นป้ายหาเสียงในที่เอกชนเช่นเดียวกับกับการเลือกตั้งในระดับประเทศ 4) ควรกำหนดข้อห้ามที่ระบุในระเบียบและประกาศของคณะกรรมการการเลือกตั้งไว้ในกฎหมายระดับพระราชบัญญัติเพื่อให้บังคับโทษทางอาญาได้เมื่อมีการฝ่าฝืนกฎหมายเลือกตั้ง