วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบบรรยายเชิงความสัมพันธ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการปรับตัว ความสัมพันธ์และปัจจัยทำนายการปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัด ด้านอายุ ระดับการศึกษา ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย ความเข้มแข็งในการมองโลก แรงสนับสนุนทางสังคมกับการปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัด ในกลุ่มตัวอย่างจำนวน 125 ราย โดยเลือกผู้ป่วยตามเกณฑ์ที่กำหนด เก็บรวบรวมข้อมูลโดยให้ผู้ป่วยตอบแบบสอบถามจำนวน 5 ฉบับ ซึ่งประกอบด้วย 1) แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล 2) แบบประเมินความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย 3) แบบประเมินความเข้มเข็งในการมองโลก 4) แบบประเมินแรงสนับสนุนทางสังคม 5) แบบประเมินการปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัดที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิและหาความเที่ยงจากแบบประเมินได้เท่ากับ .85, .87, .83 และ .72 ตามลำดับ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1.การปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัด อยู่ในระดับปานกลาง 2.อายุ และ ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย มีความสัมพันธ์ทางลบกับการปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = -.248 และ -.404 ตามลำดับ) 3.แรงสนับสนุนทางสังคม และความเข้มแข็งในการมองโลก มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.258 และ .180 ตามลำดับ) 4.ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย แรงสนับสนุนทางสังคม และอายุ สามารถร่วมกันพยากรณ์การปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีอำนาจพยากรณ์ได้ร้อยละ 26.8 และสร้างสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน ได้ดังนี้ การปรับตัวของผู้ป่วยมะเร็งเต้านม = -.391(ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย) ที่ได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัด +.284 (แรงสนับสนุนทางสังคม) -.219 (อายุ)