วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2553

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้ความรู้และการสนับสนุนทางสังคมต่อพฤติกรรมเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมองในผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงอายุ 60 ปี บริบูรณ์ขึ้นไปที่อาศัยอยู่ในชุมชนเขตเทศบาลเมืองน่าน จังหวัดน่าน จำนวน 40 คน รับการรักษาที่คลินิกโรคความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลน่าน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 20 คน และกลุ่มควบคุม 20 คน จับคู่กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมให้มีคุณสมบัติใกล้เคียงกันในด้านเพศ อายุ ระยะเวลาการเจ็บป่วย กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรมการให้ความรู้และการสนับสนุนทางสังคม ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาของเครื่องมือโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 คน และทดสอบความเชื่อมั่นของแบบวัดพฤติกรรมเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมองด้วย Cronbach alpha coefficient ได้ค่า r = 0.84 เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามพฤติกรรมเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบด้วยสถิติที ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมองของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงกลุ่มทดลองภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมการให้ความรู้และการสนับสนุนทางสังคมต่ำกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการให้ความรู้และการสนับสนุนทางสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) และค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมองของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง กลุ่มที่เข้าร่วมโปรแกรมการให้ความรู้และการสนับสนุนทางสังคม ต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นประสิทธิผลของโปรแกรมการให้ความรู้และการสนับสนุนทางสังคมในการลดพฤติกรรมเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมอง ซึ่งพยาบาลควรนำไปใช้ในการป้องกันภาวะเสี่ยงของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูงต่อไป